Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’

ка́пельніца

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ка́пельніца ка́пельніцы
Р. ка́пельніцы ка́пельніц
Д. ка́пельніцы ка́пельніцам
В. ка́пельніцу ка́пельніцы
Т. ка́пельніцай
ка́пельніцаю		 ка́пельніцамі
М. ка́пельніцы ка́пельніцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ка́пельны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ка́пельны ка́пельная ка́пельнае ка́пельныя
Р. ка́пельнага ка́пельнай
ка́пельнае		 ка́пельнага ка́пельных
Д. ка́пельнаму ка́пельнай ка́пельнаму ка́пельным
В. ка́пельны (неадуш.)
ка́пельнага (адуш.)		 ка́пельную ка́пельнае ка́пельныя (неадуш.)
ка́пельных (адуш.)
Т. ка́пельным ка́пельнай
ка́пельнаю		 ка́пельным ка́пельнымі
М. ка́пельным ка́пельнай ка́пельным ка́пельных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

капеля́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. капеля́цыя
Р. капеля́цыі
Д. капеля́цыі
В. капеля́цыю
Т. капеля́цыяй
капеля́цыяю
М. капеля́цыі

Крыніцы: piskunou2012.

Капенга́ген

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Капенга́ген
Р. Капенга́гена
Д. Капенга́гену
В. Капенга́ген
Т. Капенга́генам
М. Капенга́гене

капенга́генскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. капенга́генскі капенга́генская капенга́генскае капенга́генскія
Р. капенга́генскага капенга́генскай
капенга́генскае		 капенга́генскага капенга́генскіх
Д. капенга́генскаму капенга́генскай капенга́генскаму капенга́генскім
В. капенга́генскі (неадуш.)
капенга́генскага (адуш.)		 капенга́генскую капенга́генскае капенга́генскія (неадуш.)
капенга́генскіх (адуш.)
Т. капенга́генскім капенга́генскай
капенга́генскаю		 капенга́генскім капенга́генскімі
М. капенга́генскім капенга́генскай капенга́генскім капенга́генскіх

Крыніцы: piskunou2012.

капепо́д

‘ракападобнае’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. капепо́д капепо́ды
Р. капепо́да капепо́даў
Д. капепо́ду капепо́дам
В. капепо́да капепо́даў
Т. капепо́дам капепо́дамі
М. капепо́дзе капепо́дах

Крыніцы: piskunou2012.

ка́пер

‘асоба’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ка́пер ка́перы
Р. ка́пера ка́пераў
Д. ка́перу ка́перам
В. ка́пера ка́пераў
Т. ка́перам ка́перамі
М. ка́перу ка́перах

Крыніцы: piskunou2012.

ка́пер

‘судна’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ка́пер ка́перы
Р. ка́пера ка́пераў
Д. ка́перу ка́перам
В. ка́пер ка́перы
Т. ка́перам ка́перамі
М. ка́перы ка́перах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

капера́нг

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. капера́нг капера́нгі
Р. капера́нга капера́нгаў
Д. капера́нгу капера́нгам
В. капера́нга капера́нгаў
Т. капера́нгам капера́нгамі
М. капера́нгу капера́нгах

Крыніцы: piskunou2012.

ка́перны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ка́перны ка́перная ка́пернае ка́перныя
Р. ка́пернага ка́пернай
ка́пернае		 ка́пернага ка́перных
Д. ка́пернаму ка́пернай ка́пернаму ка́перным
В. ка́перны (неадуш.)
ка́пернага (адуш.)		 ка́перную ка́пернае ка́перныя (неадуш.)
ка́перных (адуш.)
Т. ка́перным ка́пернай
ка́пернаю		 ка́перным ка́пернымі
М. ка́перным ка́пернай ка́перным ка́перных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.