своеасаблі́вы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
своеасаблі́вы |
своеасаблі́вая |
своеасаблі́вае |
своеасаблі́выя |
| Р. |
своеасаблі́вага |
своеасаблі́вай
своеасаблі́вае |
своеасаблі́вага |
своеасаблі́вых |
| Д. |
своеасаблі́ваму |
своеасаблі́вай |
своеасаблі́ваму |
своеасаблі́вым |
| В. |
своеасаблі́вы (неадуш.)
своеасаблі́вага (адуш.) |
своеасаблі́вую |
своеасаблі́вае |
своеасаблі́выя (неадуш.)
своеасаблі́вых (адуш.) |
| Т. |
своеасаблі́вым |
своеасаблі́вай
своеасаблі́ваю |
своеасаблі́вым |
своеасаблі́вымі |
| М. |
своеасаблі́вым |
своеасаблі́вай |
своеасаблі́вым |
своеасаблі́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
своекарысліва
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| своекарысліва |
- |
- |
своекары́слівасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
своекары́слівасць |
| Р. |
своекары́слівасці |
| Д. |
своекары́слівасці |
| В. |
своекары́слівасць |
| Т. |
своекары́слівасцю |
| М. |
своекары́слівасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
своекары́слівы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
своекары́слівы |
своекары́слівая |
своекары́слівае |
своекары́слівыя |
| Р. |
своекары́слівага |
своекары́слівай
своекары́слівае |
своекары́слівага |
своекары́слівых |
| Д. |
своекары́сліваму |
своекары́слівай |
своекары́сліваму |
своекары́слівым |
| В. |
своекары́слівы (неадуш.)
своекары́слівага (адуш.) |
своекары́слівую |
своекары́слівае |
своекары́слівыя (неадуш.)
своекары́слівых (адуш.) |
| Т. |
своекары́слівым |
своекары́слівай
своекары́сліваю |
своекары́слівым |
своекары́слівымі |
| М. |
своекары́слівым |
своекары́слівай |
своекары́слівым |
своекары́слівых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
своеўладна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| своеўладна |
- |
- |
своеўла́дны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
своеўла́дны |
своеўла́дная |
своеўла́днае |
своеўла́дныя |
| Р. |
своеўла́днага |
своеўла́днай
своеўла́днае |
своеўла́днага |
своеўла́дных |
| Д. |
своеўла́днаму |
своеўла́днай |
своеўла́днаму |
своеўла́дным |
| В. |
своеўла́дны (неадуш.)
своеўла́днага (адуш.) |
своеўла́дную |
своеўла́днае |
своеўла́дныя (неадуш.)
своеўла́дных (адуш.) |
| Т. |
своеўла́дным |
своеўла́днай
своеўла́днаю |
своеўла́дным |
своеўла́днымі |
| М. |
своеўла́дным |
своеўла́днай |
своеўла́дным |
своеўла́дных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
своеўла́дства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
своеўла́дства |
| Р. |
своеўла́дства |
| Д. |
своеўла́дству |
| В. |
своеўла́дства |
| Т. |
своеўла́дствам |
| М. |
своеўла́дстве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
своечасо́ва
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| своечасо́ва |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
своечасо́васць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
своечасо́васць |
| Р. |
своечасо́васці |
| Д. |
своечасо́васці |
| В. |
своечасо́васць |
| Т. |
своечасо́васцю |
| М. |
своечасо́васці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
своечасо́вы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
своечасо́вы |
своечасо́вая |
своечасо́вае |
своечасо́выя |
| Р. |
своечасо́вага |
своечасо́вай
своечасо́вае |
своечасо́вага |
своечасо́вых |
| Д. |
своечасо́ваму |
своечасо́вай |
своечасо́ваму |
своечасо́вым |
| В. |
своечасо́вы (неадуш.)
своечасо́вага (адуш.) |
своечасо́вую |
своечасо́вае |
своечасо́выя (неадуш.)
своечасо́вых (адуш.) |
| Т. |
своечасо́вым |
своечасо́вай
своечасо́ваю |
своечасо́вым |
своечасо́вымі |
| М. |
своечасо́вым |
своечасо́вай |
своечасо́вым |
своечасо́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.