Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

сві́рыць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. сві́ру сві́рым
2-я ас. сві́рыш сві́рыце
3-я ас. сві́рыць сві́раць
Прошлы час
м. сві́рыў сві́рылі
ж. сві́рыла
н. сві́рыла
Загадны лад
2-я ас. сві́р сві́рце
Дзеепрыслоўе
цяп. час сві́рачы

Крыніцы: piskunou2012.

Свірэ́жа

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Свірэ́жа
Р. Свірэ́жы
Д. Свірэ́жы
В. Свірэ́жу
Т. Свірэ́жай
Свірэ́жаю
М. Свірэ́жы

Свірэ́ль

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. Свірэ́ль
Р. Свірэ́лі
Д. Свірэ́лі
В. Свірэ́ль
Т. Свірэ́ллю
М. Свірэ́лі

свірэ́па

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. свірэ́па
Р. свірэ́пы
Д. свірэ́пе
В. свірэ́пу
Т. свірэ́пай
свірэ́паю
М. свірэ́пе

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

свірэ́павы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. свірэ́павы свірэ́павая свірэ́павае свірэ́павыя
Р. свірэ́павага свірэ́павай
свірэ́павае
свірэ́павага свірэ́павых
Д. свірэ́паваму свірэ́павай свірэ́паваму свірэ́павым
В. свірэ́павы (неадуш.)
свірэ́павага (адуш.)
свірэ́павую свірэ́павае свірэ́павыя (неадуш.)
свірэ́павых (адуш.)
Т. свірэ́павым свірэ́павай
свірэ́паваю
свірэ́павым свірэ́павымі
М. свірэ́павым свірэ́павай свірэ́павым свірэ́павых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

свірэ́піца

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. свірэ́піца
Р. свірэ́піцы
Д. свірэ́піцы
В. свірэ́піцу
Т. свірэ́піцай
свірэ́піцаю
М. свірэ́піцы

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

свірэ́пка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. свірэ́пка свірэ́пкі
Р. свірэ́пкі свірэ́пак
Д. свірэ́пцы свірэ́пкам
В. свірэ́пку свірэ́пкі
Т. свірэ́пкай
свірэ́пкаю
свірэ́пкамі
М. свірэ́пцы свірэ́пках

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsblm1996, tsbm1984.

сві́слацкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сві́слацкі сві́слацкая сві́слацкае сві́слацкія
Р. сві́слацкага сві́слацкай
сві́слацкае
сві́слацкага сві́слацкіх
Д. сві́слацкаму сві́слацкай сві́слацкаму сві́слацкім
В. сві́слацкі (неадуш.)
сві́слацкага (адуш.)
сві́слацкую сві́слацкае сві́слацкія (неадуш.)
сві́слацкіх (адуш.)
Т. сві́слацкім сві́слацкай
сві́слацкаю
сві́слацкім сві́слацкімі
М. сві́слацкім сві́слацкай сві́слацкім сві́слацкіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

Сві́слач

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. Сві́слач
Р. Сві́слачы
Д. Сві́слачы
В. Сві́слач
Т. Сві́слаччу
М. Сві́слачы

Крыніцы: krapivabr2012.

сві́снуцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. сві́снуся сві́снемся
2-я ас. сві́снешся сві́снецеся
3-я ас. сві́снецца сві́снуцца
Прошлы час
м. сві́снуўся сві́снуліся
ж. сві́снулася
н. сві́снулася
Загадны лад
2-я ас. сві́сніся сві́сніцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час сві́снуўшыся

Крыніцы: piskunou2012.