Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

канюхо́ўскі

‘ад каню´х’

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	канюхо́ўскі	канюхо́ўская	канюхо́ўскае	канюхо́ўскія
Р.	канюхо́ўскага	канюхо́ўскай канюхо́ўскае	канюхо́ўскага	канюхо́ўскіх
Д.	канюхо́ўскаму	канюхо́ўскай	канюхо́ўскаму	канюхо́ўскім
В.	канюхо́ўскі (неадуш.) канюхо́ўскага (адуш.)	канюхо́ўскую	канюхо́ўскае	канюхо́ўскія (неадуш.) канюхо́ўскіх (адуш.)
Т.	канюхо́ўскім	канюхо́ўскай канюхо́ўскаю	канюхо́ўскім	канюхо́ўскімі
М.	канюхо́ўскім	канюхо́ўскай	канюхо́ўскім	канюхо́ўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

канюхо́ўскі

‘ад Канюхі´’

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	канюхо́ўскі	канюхо́ўская	канюхо́ўскае	канюхо́ўскія
Р.	канюхо́ўскага	канюхо́ўскай канюхо́ўскае	канюхо́ўскага	канюхо́ўскіх
Д.	канюхо́ўскаму	канюхо́ўскай	канюхо́ўскаму	канюхо́ўскім
В.	канюхо́ўскі (неадуш.) канюхо́ўскага (адуш.)	канюхо́ўскую	канюхо́ўскае	канюхо́ўскія (неадуш.) канюхо́ўскіх (адуш.)
Т.	канюхо́ўскім	канюхо́ўскай канюхо́ўскаю	канюхо́ўскім	канюхо́ўскімі
М.	канюхо́ўскім	канюхо́ўскай	канюхо́ўскім	канюхо́ўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

канюхо́ўства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Каню́цічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Канюша́ны

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Каню́шаўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.
Н.	Каню́шаўшчына
Р.	Каню́шаўшчыны
Д.	Каню́шаўшчыне
В.	Каню́шаўшчыну
Т.	Каню́шаўшчынай Каню́шаўшчынаю
М.	Каню́шаўшчыне

каню́шневы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	каню́шневы	каню́шневая	каню́шневае	каню́шневыя
Р.	каню́шневага	каню́шневай каню́шневае	каню́шневага	каню́шневых
Д.	каню́шневаму	каню́шневай	каню́шневаму	каню́шневым
В.	каню́шневы (неадуш.) каню́шневага (адуш.)	каню́шневую	каню́шневае	каню́шневыя (неадуш.) каню́шневых (адуш.)
Т.	каню́шневым	каню́шневай каню́шневаю	каню́шневым	каню́шневымі
М.	каню́шневым	каню́шневай	каню́шневым	каню́шневых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

каню́шнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

каню́шня

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Канюшо́ўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.
Н.	Канюшо́ўшчына
Р.	Канюшо́ўшчыны
Д.	Канюшо́ўшчыне
В.	Канюшо́ўшчыну
Т.	Канюшо́ўшчынай Канюшо́ўшчынаю
М.	Канюшо́ўшчыне

Verbum