прыко́пваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыко́пваю |
прыко́пваем |
| 2-я ас. |
прыко́пваеш |
прыко́пваеце |
| 3-я ас. |
прыко́пвае |
прыко́пваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прыко́пваў |
прыко́пвалі |
| ж. |
прыко́пвала |
| н. |
прыко́пвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыко́пвай |
прыко́пвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыко́пваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыко́пка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыко́пка |
| Р. |
прыко́пкі |
| Д. |
прыко́пцы |
| В. |
прыко́пку |
| Т. |
прыко́пкай прыко́пкаю |
| М. |
прыко́пцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыко́рм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыко́рм |
| Р. |
прыко́рму |
| Д. |
прыко́рму |
| В. |
прыко́рм |
| Т. |
прыко́рмам |
| М. |
прыко́рме |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыко́рмлены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыко́рмлены |
прыко́рмленая |
прыко́рмленае |
прыко́рмленыя |
| Р. |
прыко́рмленага |
прыко́рмленай прыко́рмленае |
прыко́рмленага |
прыко́рмленых |
| Д. |
прыко́рмленаму |
прыко́рмленай |
прыко́рмленаму |
прыко́рмленым |
| В. |
прыко́рмлены (неадуш.) прыко́рмленага (адуш.) |
прыко́рмленую |
прыко́рмленае |
прыко́рмленыя (неадуш.) прыко́рмленых (адуш.) |
| Т. |
прыко́рмленым |
прыко́рмленай прыко́рмленаю |
прыко́рмленым |
прыко́рмленымі |
| М. |
прыко́рмленым |
прыко́рмленай |
прыко́рмленым |
прыко́рмленых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прыко́рмлены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыко́рмлены |
прыко́рмленая |
прыко́рмленае |
прыко́рмленыя |
| Р. |
прыко́рмленага |
прыко́рмленай прыко́рмленае |
прыко́рмленага |
прыко́рмленых |
| Д. |
прыко́рмленаму |
прыко́рмленай |
прыко́рмленаму |
прыко́рмленым |
| В. |
прыко́рмлены (неадуш.) прыко́рмленага (адуш.) |
прыко́рмленую |
прыко́рмленае |
прыко́рмленыя (неадуш.) прыко́рмленых (адуш.) |
| Т. |
прыко́рмленым |
прыко́рмленай прыко́рмленаю |
прыко́рмленым |
прыко́рмленымі |
| М. |
прыко́рмленым |
прыко́рмленай |
прыко́рмленым |
прыко́рмленых |
Кароткая форма: прыко́рмлена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прыко́рмліванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыко́рмліванне |
| Р. |
прыко́рмлівання |
| Д. |
прыко́рмліванню |
| В. |
прыко́рмліванне |
| Т. |
прыко́рмліваннем |
| М. |
прыко́рмліванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыко́рмлівацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыко́рмліваюся |
прыко́рмліваемся |
| 2-я ас. |
прыко́рмліваешся |
прыко́рмліваецеся |
| 3-я ас. |
прыко́рмліваецца |
прыко́рмліваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
прыко́рмліваўся |
прыко́рмліваліся |
| ж. |
прыко́рмлівалася |
| н. |
прыко́рмлівалася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыко́рмліваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыко́рмліваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыко́рмліваю |
прыко́рмліваем |
| 2-я ас. |
прыко́рмліваеш |
прыко́рмліваеце |
| 3-я ас. |
прыко́рмлівае |
прыко́рмліваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прыко́рмліваў |
прыко́рмлівалі |
| ж. |
прыко́рмлівала |
| н. |
прыко́рмлівала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыко́рмлівай |
прыко́рмлівайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыко́рмліваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыко́рчыць
‘скурчыць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прыко́рчыць |
- |
| Прошлы час |
| м. |
- |
- |
| ж. |
- |
| н. |
прыко́рчыла |
Крыніцы:
piskunou2012.