прытры́зніцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прытры́знюся |
прытры́знімся |
| 2-я ас. |
прытры́знішся |
прытры́зніцеся |
| 3-я ас. |
прытры́зніцца |
прытры́зняцца |
| Прошлы час |
| м. |
прытры́зніўся |
прытры́зніліся |
| ж. |
прытры́знілася |
| н. |
прытры́знілася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прытры́зніўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прытры́зніць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прытры́зню |
прытры́знім |
| 2-я ас. |
прытры́зніш |
прытры́зніце |
| 3-я ас. |
прытры́зніць |
прытры́зняць |
| Прошлы час |
| м. |
прытры́зніў |
прытры́знілі |
| ж. |
прытры́зніла |
| н. |
прытры́зніла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прытры́зніўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прытрыма́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прытрыма́нне |
| Р. |
прытрыма́ння |
| Д. |
прытрыма́нню |
| В. |
прытрыма́нне |
| Т. |
прытрыма́ннем |
| М. |
прытрыма́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
прытры́маны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прытры́маны |
прытры́маная |
прытры́манае |
прытры́маныя |
| Р. |
прытры́манага |
прытры́манай прытры́манае |
прытры́манага |
прытры́маных |
| Д. |
прытры́манаму |
прытры́манай |
прытры́манаму |
прытры́маным |
| В. |
прытры́маны (неадуш.) прытры́манага (адуш.) |
прытры́маную |
прытры́манае |
прытры́маныя (неадуш.) прытры́маных (адуш.) |
| Т. |
прытры́маным |
прытры́манай прытры́манаю |
прытры́маным |
прытры́манымі |
| М. |
прытры́маным |
прытры́манай |
прытры́маным |
прытры́маных |
Іншыя варыянты:
прытрыма́ны.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012.
прытрыма́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прытрыма́ны |
прытрыма́ная |
прытрыма́нае |
прытрыма́ныя |
| Р. |
прытрыма́нага |
прытрыма́най прытрыма́нае |
прытрыма́нага |
прытрыма́ных |
| Д. |
прытрыма́наму |
прытрыма́най |
прытрыма́наму |
прытрыма́ным |
| В. |
прытрыма́ны (неадуш.) прытрыма́нага (адуш.) |
прытрыма́ную |
прытрыма́нае |
прытрыма́ныя (неадуш.) прытрыма́ных (адуш.) |
| Т. |
прытрыма́ным |
прытрыма́най прытрыма́наю |
прытрыма́ным |
прытрыма́нымі |
| М. |
прытрыма́ным |
прытрыма́най |
прытрыма́ным |
прытрыма́ных |
Іншыя варыянты:
прытры́маны,
прытры́маны.
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
прытры́маны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прытры́маны |
прытры́маная |
прытры́манае |
прытры́маныя |
| Р. |
прытры́манага |
прытры́манай прытры́манае |
прытры́манага |
прытры́маных |
| Д. |
прытры́манаму |
прытры́манай |
прытры́манаму |
прытры́маным |
| В. |
прытры́маны прытры́манага |
прытры́маную |
прытры́манае |
прытры́маныя |
| Т. |
прытры́маным |
прытры́манай прытры́манаю |
прытры́маным |
прытры́манымі |
| М. |
прытры́маным |
прытры́манай |
прытры́маным |
прытры́маных |
Іншыя варыянты:
прытрыма́ны.
Крыніцы:
prym2009,
sbm2012.
прытры́маны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прытры́маны |
прытры́маная |
прытры́манае |
прытры́маныя |
| Р. |
прытры́манага |
прытры́манай прытры́манае |
прытры́манага |
прытры́маных |
| Д. |
прытры́манаму |
прытры́манай |
прытры́манаму |
прытры́маным |
| В. |
прытры́маны (неадуш.) прытры́манага (адуш.) |
прытры́маную |
прытры́манае |
прытры́маныя (неадуш.) прытры́маных (адуш.) |
| Т. |
прытры́маным |
прытры́манай прытры́манаю |
прытры́маным |
прытры́манымі |
| М. |
прытры́маным |
прытры́манай |
прытры́маным |
прытры́маных |
Кароткая форма: прытры́мана.
Іншыя варыянты:
прытрыма́ны.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012.
прытрыма́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прытрыма́ны |
прытрыма́ная |
прытрыма́нае |
прытрыма́ныя |
| Р. |
прытрыма́нага |
прытрыма́най прытрыма́нае |
прытрыма́нага |
прытрыма́ных |
| Д. |
прытрыма́наму |
прытрыма́най |
прытрыма́наму |
прытрыма́ным |
| В. |
прытрыма́ны (неадуш.) прытрыма́нага (адуш.) |
прытрыма́ную |
прытрыма́нае |
прытрыма́ныя (неадуш.) прытрыма́ных (адуш.) |
| Т. |
прытрыма́ным |
прытрыма́най прытрыма́наю |
прытрыма́ным |
прытрыма́нымі |
| М. |
прытрыма́ным |
прытрыма́най |
прытрыма́ным |
прытрыма́ных |
Кароткая форма: прытрыма́на.
Іншыя варыянты:
прытры́маны.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прытрыма́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прытрыма́юся |
прытрыма́емся |
| 2-я ас. |
прытрыма́ешся |
прытрыма́ецеся |
| 3-я ас. |
прытрыма́ецца |
прытрыма́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
прытрыма́ўся |
прытрыма́ліся |
| ж. |
прытрыма́лася |
| н. |
прытрыма́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прытрыма́йся |
прытрыма́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прытрыма́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прытрыма́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прытрыма́ю |
прытрыма́ем |
| 2-я ас. |
прытрыма́еш |
прытрыма́еце |
| 3-я ас. |
прытрыма́е |
прытрыма́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прытрыма́ў |
прытрыма́лі |
| ж. |
прытрыма́ла |
| н. |
прытрыма́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прытрыма́й |
прытрыма́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прытрыма́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.