прытрыма́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прытрыма́ны прытрыма́ная прытрыма́нае прытрыма́ныя
Р. прытрыма́нага прытрыма́най
прытрыма́нае		 прытрыма́нага прытрыма́ных
Д. прытрыма́наму прытрыма́най прытрыма́наму прытрыма́ным
В. прытрыма́ны (неадуш.)
прытрыма́нага (адуш.)		 прытрыма́ную прытрыма́нае прытрыма́ныя (неадуш.)
прытрыма́ных (адуш.)
Т. прытрыма́ным прытрыма́най
прытрыма́наю		 прытрыма́ным прытрыма́нымі
М. прытрыма́ным прытрыма́най прытрыма́ным прытрыма́ных

Іншыя варыянты: прытры́маны, прытры́маны.

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)