прыго́рбіць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыго́рблю |
прыго́рбім |
| 2-я ас. |
прыго́рбіш |
прыго́рбіце |
| 3-я ас. |
прыго́рбіць |
прыго́рбяць |
| Прошлы час |
| м. |
прыго́рбіў |
прыго́рбілі |
| ж. |
прыго́рбіла |
| н. |
прыго́рбіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыго́рбі |
прыго́рбіце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыго́рбіўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыго́рбленасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыго́рбленасць |
| Р. |
прыго́рбленасці |
| Д. |
прыго́рбленасці |
| В. |
прыго́рбленасць |
| Т. |
прыго́рбленасцю |
| М. |
прыго́рбленасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыго́рблены
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыго́рблены |
прыго́рбленая |
прыго́рбленае |
прыго́рбленыя |
| Р. |
прыго́рбленага |
прыго́рбленай прыго́рбленае |
прыго́рбленага |
прыго́рбленых |
| Д. |
прыго́рбленаму |
прыго́рбленай |
прыго́рбленаму |
прыго́рбленым |
| В. |
прыго́рблены (неадуш.) прыго́рбленага (адуш.) |
прыго́рбленую |
прыго́рбленае |
прыго́рбленыя (неадуш.) прыго́рбленых (адуш.) |
| Т. |
прыго́рбленым |
прыго́рбленай прыго́рбленаю |
прыго́рбленым |
прыго́рбленымі |
| М. |
прыго́рбленым |
прыго́рбленай |
прыго́рбленым |
прыго́рбленых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
прыго́рблены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыго́рблены |
прыго́рбленая |
прыго́рбленае |
прыго́рбленыя |
| Р. |
прыго́рбленага |
прыго́рбленай прыго́рбленае |
прыго́рбленага |
прыго́рбленых |
| Д. |
прыго́рбленаму |
прыго́рбленай |
прыго́рбленаму |
прыго́рбленым |
| В. |
прыго́рблены (неадуш.) прыго́рбленага (адуш.) |
прыго́рбленую |
прыго́рбленае |
прыго́рбленыя (неадуш.) прыго́рбленых (адуш.) |
| Т. |
прыго́рбленым |
прыго́рбленай прыго́рбленаю |
прыго́рбленым |
прыго́рбленымі |
| М. |
прыго́рбленым |
прыго́рбленай |
прыго́рбленым |
прыго́рбленых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
прыго́рблены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыго́рблены |
прыго́рбленая |
прыго́рбленае |
прыго́рбленыя |
| Р. |
прыго́рбленага |
прыго́рбленай прыго́рбленае |
прыго́рбленага |
прыго́рбленых |
| Д. |
прыго́рбленаму |
прыго́рбленай |
прыго́рбленаму |
прыго́рбленым |
| В. |
прыго́рблены (неадуш.) прыго́рбленага (адуш.) |
прыго́рбленую |
прыго́рбленае |
прыго́рбленыя (неадуш.) прыго́рбленых (адуш.) |
| Т. |
прыго́рбленым |
прыго́рбленай прыго́рбленаю |
прыго́рбленым |
прыго́рбленымі |
| М. |
прыго́рбленым |
прыго́рбленай |
прыго́рбленым |
прыго́рбленых |
Кароткая форма: прыго́рблена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
прыго́р’е
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыго́р’е |
прыго́р’і |
| Р. |
прыго́р’я |
прыго́р’яў |
| Д. |
прыго́р’ю |
прыго́р’ям |
| В. |
прыго́р’е |
прыго́р’і |
| Т. |
прыго́р’ем |
прыго́р’ямі |
| М. |
прыго́р’і |
прыго́р’ях |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыго́рклы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыго́рклы |
прыго́рклая |
прыго́рклае |
прыго́рклыя |
| Р. |
прыго́рклага |
прыго́рклай прыго́рклае |
прыго́рклага |
прыго́рклых |
| Д. |
прыго́ркламу |
прыго́рклай |
прыго́ркламу |
прыго́рклым |
| В. |
прыго́рклы (неадуш.) прыго́рклага (адуш.) |
прыго́рклую |
прыго́рклае |
прыго́рклыя (неадуш.) прыго́рклых (адуш.) |
| Т. |
прыго́рклым |
прыго́рклай прыго́рклаю |
прыго́рклым |
прыго́рклымі |
| М. |
прыго́рклым |
прыго́рклай |
прыго́рклым |
прыго́рклых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
прыго́ркнуць
дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прыго́ркне |
прыго́ркнуць |
| Прошлы час |
| м. |
прыго́рк |
прыго́рклі |
| ж. |
прыго́ркла |
| н. |
прыго́ркла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыго́ркшы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыго́рнены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыго́рнены |
прыго́рненая |
прыго́рненае |
прыго́рненыя |
| Р. |
прыго́рненага |
прыго́рненай прыго́рненае |
прыго́рненага |
прыго́рненых |
| Д. |
прыго́рненаму |
прыго́рненай |
прыго́рненаму |
прыго́рненым |
| В. |
прыго́рнены (неадуш.) прыго́рненага (адуш.) |
прыго́рненую |
прыго́рненае |
прыго́рненыя (неадуш.) прыго́рненых (адуш.) |
| Т. |
прыго́рненым |
прыго́рненай прыго́рненаю |
прыго́рненым |
прыго́рненымі |
| М. |
прыго́рненым |
прыго́рненай |
прыго́рненым |
прыго́рненых |
Крыніцы:
piskunou2012.