Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

віндсёрфінгі́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

віндсёрфінгі́стка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.	мн.
Н.	віндсёрфінгі́стка	віндсёрфінгі́сткі
Р.	віндсёрфінгі́сткі	віндсёрфінгі́стак
Д.	віндсёрфінгі́стцы	віндсёрфінгі́сткам
В.	віндсёрфінгі́стку	віндсёрфінгі́стак
Т.	віндсёрфінгі́сткай віндсёрфінгі́сткаю	віндсёрфінгі́сткамі
М.	віндсёрфінгі́стцы	віндсёрфінгі́стках

Крыніцы: piskunou2012.

Ві́ндхук

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

віндху́кскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	віндху́кскі	віндху́кская	віндху́кскае	віндху́кскія
Р.	віндху́кскага	віндху́кскай віндху́кскае	віндху́кскага	віндху́кскіх
Д.	віндху́кскаму	віндху́кскай	віндху́кскаму	віндху́кскім
В.	віндху́кскі (неадуш.) віндху́кскага (адуш.)	віндху́кскую	віндху́кскае	віндху́кскія (неадуш.) віндху́кскіх (адуш.)
Т.	віндху́кскім	віндху́кскай віндху́кскаю	віндху́кскім	віндху́кскімі
М.	віндху́кскім	віндху́кскай	віндху́кскім	віндху́кскіх

Крыніцы: piskunou2012.

віндыкацы́йны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	віндыкацы́йны	віндыкацы́йная	віндыкацы́йнае	віндыкацы́йныя
Р.	віндыкацы́йнага	віндыкацы́йнай віндыкацы́йнае	віндыкацы́йнага	віндыкацы́йных
Д.	віндыкацы́йнаму	віндыкацы́йнай	віндыкацы́йнаму	віндыкацы́йным
В.	віндыкацы́йны (неадуш.) віндыкацы́йнага (адуш.)	віндыкацы́йную	віндыкацы́йнае	віндыкацы́йныя (неадуш.) віндыкацы́йных (адуш.)
Т.	віндыкацы́йным	віндыкацы́йнай віндыкацы́йнаю	віндыкацы́йным	віндыкацы́йнымі
М.	віндыкацы́йным	віндыкацы́йнай	віндыкацы́йным	віндыкацы́йных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

віндыка́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

вінегрэ́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

вінегрэ́тны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	вінегрэ́тны	вінегрэ́тная	вінегрэ́тнае	вінегрэ́тныя
Р.	вінегрэ́тнага	вінегрэ́тнай вінегрэ́тнае	вінегрэ́тнага	вінегрэ́тных
Д.	вінегрэ́тнаму	вінегрэ́тнай	вінегрэ́тнаму	вінегрэ́тным
В.	вінегрэ́тны (неадуш.) вінегрэ́тнага (адуш.)	вінегрэ́тную	вінегрэ́тнае	вінегрэ́тныя (неадуш.) вінегрэ́тных (адуш.)
Т.	вінегрэ́тным	вінегрэ́тнай вінегрэ́тнаю	вінегрэ́тным	вінегрэ́тнымі
М.	вінегрэ́тным	вінегрэ́тнай	вінегрэ́тным	вінегрэ́тных

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

вінегрэ́цік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

ві́нен

прэдыкатыў

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012.

Verbum