прыгаі́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыгаю́ |
прыго́ім |
| 2-я ас. |
прыго́іш |
прыго́іце |
| 3-я ас. |
прыго́іць |
прыго́яць |
| Прошлы час |
| м. |
прыгаі́ў |
прыгаі́лі |
| ж. |
прыгаі́ла |
| н. |
прыгаі́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыгаі́ |
прыгаі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыгаі́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыгало́мшанасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыгало́мшанасць |
| Р. |
прыгало́мшанасці |
| Д. |
прыгало́мшанасці |
| В. |
прыгало́мшанасць |
| Т. |
прыгало́мшанасцю |
| М. |
прыгало́мшанасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыгало́мшаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыгало́мшаны |
прыгало́мшаная |
прыгало́мшанае |
прыгало́мшаныя |
| Р. |
прыгало́мшанага |
прыгало́мшанай прыгало́мшанае |
прыгало́мшанага |
прыгало́мшаных |
| Д. |
прыгало́мшанаму |
прыгало́мшанай |
прыгало́мшанаму |
прыгало́мшаным |
| В. |
прыгало́мшаны (неадуш.) прыгало́мшанага (адуш.) |
прыгало́мшаную |
прыгало́мшанае |
прыгало́мшаныя (неадуш.) прыгало́мшаных (адуш.) |
| Т. |
прыгало́мшаным |
прыгало́мшанай прыгало́мшанаю |
прыгало́мшаным |
прыгало́мшанымі |
| М. |
прыгало́мшаным |
прыгало́мшанай |
прыгало́мшаным |
прыгало́мшаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыгало́мшыць
‘уразіць, ашаломіць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыгало́мшу |
прыгало́мшым |
| 2-я ас. |
прыгало́мшыш |
прыгало́мшыце |
| 3-я ас. |
прыгало́мшыць |
прыгало́мшаць |
| Прошлы час |
| м. |
прыгало́мшыў |
прыгало́мшылі |
| ж. |
прыгало́мшыла |
| н. |
прыгало́мшыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыгало́мшы |
прыгало́мшыце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыгало́мшыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыгало́ўе
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыгало́ўе |
прыгало́ўі |
| Р. |
прыгало́ўя |
прыгало́ўяў |
| Д. |
прыгало́ўю |
прыгало́ўям |
| В. |
прыгало́ўе |
прыгало́ўі |
| Т. |
прыгало́ўем |
прыгало́ўямі |
| М. |
прыгало́ўі |
прыгало́ўях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыгалу́біцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыгалу́блюся |
прыгалу́бімся |
| 2-я ас. |
прыгалу́бішся |
прыгалу́біцеся |
| 3-я ас. |
прыгалу́біцца |
прыгалу́бяцца |
| Прошлы час |
| м. |
прыгалу́біўся |
прыгалу́біліся |
| ж. |
прыгалу́білася |
| н. |
прыгалу́білася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыгалу́бся |
прыгалу́бцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыгалу́біўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыгалу́біць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыгалу́блю |
прыгалу́бім |
| 2-я ас. |
прыгалу́біш |
прыгалу́біце |
| 3-я ас. |
прыгалу́біць |
прыгалу́бяць |
| Прошлы час |
| м. |
прыгалу́біў |
прыгалу́білі |
| ж. |
прыгалу́біла |
| н. |
прыгалу́біла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыгалу́б |
прыгалу́бце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыгалу́біўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыгалу́блены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыгалу́блены |
прыгалу́бленая |
прыгалу́бленае |
прыгалу́бленыя |
| Р. |
прыгалу́бленага |
прыгалу́бленай прыгалу́бленае |
прыгалу́бленага |
прыгалу́бленых |
| Д. |
прыгалу́бленаму |
прыгалу́бленай |
прыгалу́бленаму |
прыгалу́бленым |
| В. |
прыгалу́блены (неадуш.) прыгалу́бленага (адуш.) |
прыгалу́бленую |
прыгалу́бленае |
прыгалу́бленыя (неадуш.) прыгалу́бленых (адуш.) |
| Т. |
прыгалу́бленым |
прыгалу́бленай прыгалу́бленаю |
прыгалу́бленым |
прыгалу́бленымі |
| М. |
прыгалу́бленым |
прыгалу́бленай |
прыгалу́бленым |
прыгалу́бленых |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.