пры́тна
прыслоўе
| пры́тна | - | - |
Крыніцы:
пры́тна
прыслоўе
| пры́тна | - | - |
Крыніцы:
прытно́м
прыслоўе
| прытно́м | - | - |
Крыніцы:
прытну́ць
‘перарваць, спыніць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| прытну́ | прытнё́м | |
| прытне́ш | прытняце́ | |
| прытне́ | прытну́ць | |
| Прошлы час | ||
| прытну́ў | прытну́лі | |
| прытну́ла | ||
| прытну́ла | ||
| Загадны лад | ||
| прытні́ | прытні́це | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| прытну́ўшы | ||
Крыніцы:
пры́тны
прыметнік, якасны
| пры́тны | пры́тная | пры́тнае | пры́тныя | |
| пры́тнага | пры́тнай пры́тнае |
пры́тнага | пры́тных | |
| пры́тнаму | пры́тнай | пры́тнаму | пры́тным | |
| пры́тны ( пры́тнага ( |
пры́тную | пры́тнае | пры́тныя ( пры́тных ( |
|
| пры́тным | пры́тнай пры́тнаю |
пры́тным | пры́тнымі | |
| пры́тным | пры́тнай | пры́тным | пры́тных | |
Крыніцы:
прыто́ена
прыслоўе
| прыто́ена | - | - |
Крыніцы:
прыто́енасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| прыто́енасць | |
| прыто́енасці | |
| прыто́енасці | |
| прыто́енасць | |
| прыто́енасцю | |
| прыто́енасці |
Крыніцы:
прыто́ены
прыметнік, якасны
| прыто́ены | прыто́еная | прыто́енае | прыто́еныя | |
| прыто́енага | прыто́енай прыто́енае |
прыто́енага | прыто́еных | |
| прыто́енаму | прыто́енай | прыто́енаму | прыто́еным | |
| прыто́ены ( прыто́енага ( |
прыто́еную | прыто́енае | прыто́еныя ( прыто́еных ( |
|
| прыто́еным | прыто́енай прыто́енаю |
прыто́еным | прыто́енымі | |
| прыто́еным | прыто́енай | прыто́еным | прыто́еных | |
Крыніцы:
прыто́ены
прыметнік, адносны
| прыто́ены | прыто́еная | прыто́енае | прыто́еныя | |
| прыто́енага | прыто́енай прыто́енае |
прыто́енага | прыто́еных | |
| прыто́енаму | прыто́енай | прыто́енаму | прыто́еным | |
| прыто́ены ( прыто́енага ( |
прыто́еную | прыто́енае | прыто́еныя ( прыто́еных ( |
|
| прыто́еным | прыто́енай прыто́енаю |
прыто́еным | прыто́енымі | |
| прыто́еным | прыто́енай | прыто́еным | прыто́еных | |
Крыніцы:
прыто́ены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
| прыто́ены | прыто́еная | прыто́енае | прыто́еныя | |
| прыто́енага | прыто́енай прыто́енае |
прыто́енага | прыто́еных | |
| прыто́енаму | прыто́енай | прыто́енаму | прыто́еным | |
| прыто́ены ( прыто́енага ( |
прыто́еную | прыто́енае | прыто́еныя ( прыто́еных ( |
|
| прыто́еным | прыто́енай прыто́енаю |
прыто́еным | прыто́енымі | |
| прыто́еным | прыто́енай | прыто́еным | прыто́еных | |
Кароткая форма: прыто́ена.
Крыніцы:
прыто́йванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| прыто́йванне | |
| прыто́йвання | |
| прыто́йванню | |
| прыто́йванне | |
| прыто́йваннем | |
| прыто́йванні |
Крыніцы: