прытармо́жаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прытармо́жаны |
прытармо́жаная |
прытармо́жанае |
прытармо́жаныя |
| Р. |
прытармо́жанага |
прытармо́жанай прытармо́жанае |
прытармо́жанага |
прытармо́жаных |
| Д. |
прытармо́жанаму |
прытармо́жанай |
прытармо́жанаму |
прытармо́жаным |
| В. |
прытармо́жаны (неадуш.) прытармо́жанага (адуш.) |
прытармо́жаную |
прытармо́жанае |
прытармо́жаныя (неадуш.) прытармо́жаных (адуш.) |
| Т. |
прытармо́жаным |
прытармо́жанай прытармо́жанаю |
прытармо́жаным |
прытармо́жанымі |
| М. |
прытармо́жаным |
прытармо́жанай |
прытармо́жаным |
прытармо́жаных |
Кароткая форма: прытармо́жана.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
прытармо́жванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прытармо́жванне |
| Р. |
прытармо́жвання |
| Д. |
прытармо́жванню |
| В. |
прытармо́жванне |
| Т. |
прытармо́жваннем |
| М. |
прытармо́жванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
прытармо́жвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прытармо́жваюся |
прытармо́жваемся |
| 2-я ас. |
прытармо́жваешся |
прытармо́жваецеся |
| 3-я ас. |
прытармо́жваецца |
прытармо́жваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
прытармо́жваўся |
прытармо́жваліся |
| ж. |
прытармо́жвалася |
| н. |
прытармо́жвалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прытармо́жвайся |
прытармо́жвайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прытармо́жваючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
прытармо́жваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прытармо́жваю |
прытармо́жваем |
| 2-я ас. |
прытармо́жваеш |
прытармо́жваеце |
| 3-я ас. |
прытармо́жвае |
прытармо́жваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прытармо́жваў |
прытармо́жвалі |
| ж. |
прытармо́жвала |
| н. |
прытармо́жвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прытармо́жвай |
прытармо́жвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прытармо́жваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пры́тарна
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| пры́тарна |
пры́тарней |
- |
Крыніцы:
prym2009,
sbm2012.
прытарнава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прытарнава́нне |
| Р. |
прытарнава́ння |
| Д. |
прытарнава́нню |
| В. |
прытарнава́нне |
| Т. |
прытарнава́ннем |
| М. |
прытарнава́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
прытарнава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прытарнава́ны |
прытарнава́ная |
прытарнава́нае |
прытарнава́ныя |
| Р. |
прытарнава́нага |
прытарнава́най прытарнава́нае |
прытарнава́нага |
прытарнава́ных |
| Д. |
прытарнава́наму |
прытарнава́най |
прытарнава́наму |
прытарнава́ным |
| В. |
прытарнава́ны (неадуш.) прытарнава́нага (адуш.) |
прытарнава́ную |
прытарнава́нае |
прытарнава́ныя (неадуш.) прытарнава́ных (адуш.) |
| Т. |
прытарнава́ным |
прытарнава́най прытарнава́наю |
прытарнава́ным |
прытарнава́нымі |
| М. |
прытарнава́ным |
прытарнава́най |
прытарнава́ным |
прытарнава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
прытарнава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прытарну́юся |
прытарну́емся |
| 2-я ас. |
прытарну́ешся |
прытарну́ецеся |
| 3-я ас. |
прытарну́ецца |
прытарну́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
прытарнава́ўся |
прытарнава́ліся |
| ж. |
прытарнава́лася |
| н. |
прытарнава́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прытарну́йся |
прытарну́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прытарнава́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.
прытарнава́ць
дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прытарну́ю |
прытарну́ем |
| 2-я ас. |
прытарну́еш |
прытарну́еце |
| 3-я ас. |
прытарну́е |
прытарну́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прытарнава́ў |
прытарнава́лі |
| ж. |
прытарнава́ла |
| н. |
прытарнава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прытарну́й |
прытарну́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прытарнава́ўшы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.