прашліфава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прашліфу́ю |
прашліфу́ем |
| 2-я ас. |
прашліфу́еш |
прашліфу́еце |
| 3-я ас. |
прашліфу́е |
прашліфу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прашліфава́ў |
прашліфава́лі |
| ж. |
прашліфава́ла |
| н. |
прашліфава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прашліфу́й |
прашліфу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прашліфава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прашло́паць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прашло́паю |
прашло́паем |
| 2-я ас. |
прашло́паеш |
прашло́паеце |
| 3-я ас. |
прашло́пае |
прашло́паюць |
| Прошлы час |
| м. |
прашло́паў |
прашло́палі |
| ж. |
прашло́пала |
| н. |
прашло́пала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прашло́пай |
прашло́пайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прашло́паўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прашлы́ндаць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прашлы́ндаю |
прашлы́ндаем |
| 2-я ас. |
прашлы́ндаеш |
прашлы́ндаеце |
| 3-я ас. |
прашлы́ндае |
прашлы́ндаюць |
| Прошлы час |
| м. |
прашлы́ндаў |
прашлы́ндалі |
| ж. |
прашлы́ндала |
| н. |
прашлы́ндала |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прашлы́ндаўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прашлэ́паць
‘прайсці пэўны час або пэўную адлегласць (кіламетр) і без прамога дапаўнення’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прашлэ́паю |
прашлэ́паем |
| 2-я ас. |
прашлэ́паеш |
прашлэ́паеце |
| 3-я ас. |
прашлэ́пае |
прашлэ́паюць |
| Прошлы час |
| м. |
прашлэ́паў |
прашлэ́палі |
| ж. |
прашлэ́пала |
| н. |
прашлэ́пала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прашлэ́пай |
прашлэ́пайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прашлэ́паўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прашля́к
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прашля́к |
прашлякі́ |
| Р. |
прашляка́ |
прашляко́ў |
| Д. |
прашляку́ |
прашляка́м |
| В. |
прашляка́ |
прашляко́ў |
| Т. |
прашляко́м |
прашляка́мі |
| М. |
прашляку́ |
прашляка́х |
Крыніцы:
piskunou2012.
прашля́піць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прашля́плю |
прашля́пім |
| 2-я ас. |
прашля́піш |
прашля́піце |
| 3-я ас. |
прашля́піць |
прашля́пяць |
| Прошлы час |
| м. |
прашля́піў |
прашля́пілі |
| ж. |
прашля́піла |
| н. |
прашля́піла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прашля́п |
прашля́пце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прашля́піўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прашля́чка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прашля́чка |
прашля́чкі |
| Р. |
прашля́чкі |
прашля́чак |
| Д. |
прашля́чцы |
прашля́чкам |
| В. |
прашля́чку |
прашля́чак |
| Т. |
прашля́чкай прашля́чкаю |
прашля́чкамі |
| М. |
прашля́чцы |
прашля́чках |
Крыніцы:
piskunou2012.
прашмарава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прашмарава́ны |
прашмарава́ная |
прашмарава́нае |
прашмарава́ныя |
| Р. |
прашмарава́нага |
прашмарава́най прашмарава́нае |
прашмарава́нага |
прашмарава́ных |
| Д. |
прашмарава́наму |
прашмарава́най |
прашмарава́наму |
прашмарава́ным |
| В. |
прашмарава́ны (неадуш.) прашмарава́нага (адуш.) |
прашмарава́ную |
прашмарава́нае |
прашмарава́ныя (неадуш.) прашмарава́ных (адуш.) |
| Т. |
прашмарава́ным |
прашмарава́най прашмарава́наю |
прашмарава́ным |
прашмарава́нымі |
| М. |
прашмарава́ным |
прашмарава́най |
прашмарава́ным |
прашмарава́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
прашмарава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прашмарава́ны |
прашмарава́ная |
прашмарава́нае |
прашмарава́ныя |
| Р. |
прашмарава́нага |
прашмарава́най прашмарава́нае |
прашмарава́нага |
прашмарава́ных |
| Д. |
прашмарава́наму |
прашмарава́най |
прашмарава́наму |
прашмарава́ным |
| В. |
прашмарава́ны (неадуш.) прашмарава́нага (адуш.) |
прашмарава́ную |
прашмарава́нае |
прашмарава́ныя (неадуш.) прашмарава́ных (адуш.) |
| Т. |
прашмарава́ным |
прашмарава́най прашмарава́наю |
прашмарава́ным |
прашмарава́нымі |
| М. |
прашмарава́ным |
прашмарава́най |
прашмарава́ным |
прашмарава́ных |
Кароткая форма: прашмарава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
прашмарава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прашмару́ю |
прашмару́ем |
| 2-я ас. |
прашмару́еш |
прашмару́еце |
| 3-я ас. |
прашмару́е |
прашмару́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прашмарава́ў |
прашмарава́лі |
| ж. |
прашмарава́ла |
| н. |
прашмарава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прашмару́й |
прашмару́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прашмарава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.