Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёіклмнортуыэюя’

ві́лачнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ві́лачнік ві́лачнікі
Р. ві́лачніка ві́лачнікаў
Д. ві́лачніку ві́лачнікам
В. ві́лачнік ві́лачнікі
Т. ві́лачнікам ві́лачнікамі
М. ві́лачніку ві́лачніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ві́лачны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ві́лачны ві́лачная ві́лачнае ві́лачныя
Р. ві́лачнага ві́лачнай
ві́лачнае		 ві́лачнага ві́лачных
Д. ві́лачнаму ві́лачнай ві́лачнаму ві́лачным
В. ві́лачны (неадуш.)
ві́лачнага (адуш.)		 ві́лачную ві́лачнае ві́лачныя (неадуш.)
ві́лачных (адуш.)
Т. ві́лачным ві́лачнай
ві́лачнаю		 ві́лачным ві́лачнымі
М. ві́лачным ві́лачнай ві́лачным ві́лачных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Віле́йка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Віле́йка
Р. Віле́йкі
Д. Віле́йцы
В. Віле́йку
Т. Віле́йкай
Віле́йкаю
М. Віле́йцы

віле́йска-мі́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. віле́йска-мі́нскі віле́йска-мі́нская віле́йска-мі́нскае віле́йска-мі́нскія
Р. віле́йска-мі́нскага віле́йска-мі́нскай
віле́йска-мі́нскае		 віле́йска-мі́нскага віле́йска-мі́нскіх
Д. віле́йска-мі́нскаму віле́йска-мі́нскай віле́йска-мі́нскаму віле́йска-мі́нскім
В. віле́йска-мі́нскі (неадуш.)
віле́йска-мі́нскага (адуш.)		 віле́йска-мі́нскую віле́йска-мі́нскае віле́йска-мі́нскія (неадуш.)
віле́йска-мі́нскіх (адуш.)
Т. віле́йска-мі́нскім віле́йска-мі́нскай
віле́йска-мі́нскаю		 віле́йска-мі́нскім віле́йска-мі́нскімі
М. віле́йска-мі́нскім віле́йска-мі́нскай віле́йска-мі́нскім віле́йска-мі́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

віле́йскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. віле́йскі віле́йская віле́йскае віле́йскія
Р. віле́йскага віле́йскай
віле́йскае		 віле́йскага віле́йскіх
Д. віле́йскаму віле́йскай віле́йскаму віле́йскім
В. віле́йскі (неадуш.)
віле́йскага (адуш.)		 віле́йскую віле́йскае віле́йскія (неадуш.)
віле́йскіх (адуш.)
Т. віле́йскім віле́йскай
віле́йскаю		 віле́йскім віле́йскімі
М. віле́йскім віле́йскай віле́йскім віле́йскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

Ві́лейты

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Ві́лейты
Р. Ві́лейт
Ві́лейтаў
Д. Ві́лейтам
В. Ві́лейты
Т. Ві́лейтамі
М. Ві́лейтах

Віле́йшы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Віле́йшы
Р. Віле́йш
Віле́йшаў
Д. Віле́йшам
В. Віле́йшы
Т. Віле́йшамі
М. Віле́йшах

вілемі́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. вілемі́т
Р. вілемі́ту
Д. вілемі́ту
В. вілемі́т
Т. вілемі́там
М. вілемі́це

Крыніцы: piskunou2012.

Ві́лемстад

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Ві́лемстад
Р. Ві́лемстада
Д. Ві́лемстаду
В. Ві́лемстад
Т. Ві́лемстадам
М. Ві́лемстадзе

вілемста́дскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вілемста́дскі вілемста́дская вілемста́дскае вілемста́дскія
Р. вілемста́дскага вілемста́дскай
вілемста́дскае		 вілемста́дскага вілемста́дскіх
Д. вілемста́дскаму вілемста́дскай вілемста́дскаму вілемста́дскім
В. вілемста́дскі (неадуш.)
вілемста́дскага (адуш.)		 вілемста́дскую вілемста́дскае вілемста́дскія (неадуш.)
вілемста́дскіх (адуш.)
Т. вілемста́дскім вілемста́дскай
вілемста́дскаю		 вілемста́дскім вілемста́дскімі
М. вілемста́дскім вілемста́дскай вілемста́дскім вілемста́дскіх

Крыніцы: piskunou2012.