Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорстуфхцчшыэюя’

Прахо́дка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Прахо́дка
Р. Прахо́дкі
Д. Прахо́дцы
В. Прахо́дку
Т. Прахо́дкай
Прахо́дкаю
М. Прахо́дцы

прахо́днасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. прахо́днасць
Р. прахо́днасці
Д. прахо́днасці
В. прахо́днасць
Т. прахо́днасцю
М. прахо́днасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прахо́дны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прахо́дны прахо́дная прахо́днае прахо́дныя
Р. прахо́днага прахо́днай
прахо́днае		 прахо́днага прахо́дных
Д. прахо́днаму прахо́днай прахо́днаму прахо́дным
В. прахо́дны (неадуш.)
прахо́днага (адуш.)		 прахо́дную прахо́днае прахо́дныя (неадуш.)
прахо́дных (адуш.)
Т. прахо́дным прахо́днай
прахо́днаю		 прахо́дным прахо́днымі
М. прахо́дным прахо́днай прахо́дным прахо́дных

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

прахо́дча-здабыўны́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прахо́дча-здабыўны́ прахо́дча-здабыўна́я прахо́дча-здабыўно́е прахо́дча-здабыўны́я
Р. прахо́дча-здабыўно́га прахо́дча-здабыўно́й
прахо́дча-здабыўно́е		 прахо́дча-здабыўно́га прахо́дча-здабыўны́х
Д. прахо́дча-здабыўно́му прахо́дча-здабыўно́й прахо́дча-здабыўно́му прахо́дча-здабыўны́м
В. прахо́дча-здабыўны́ (неадуш.)
прахо́дча-здабыўно́га (адуш.)		 прахо́дча-здабыўну́ю прахо́дча-здабыўно́е прахо́дча-здабыўны́я (неадуш.)
прахо́дча-здабыўны́х (адуш.)
Т. прахо́дча-здабыўны́м прахо́дча-здабыўно́й
прахо́дча-здабыўно́ю		 прахо́дча-здабыўны́м прахо́дча-здабыўны́мі
М. прахо́дча-здабыўны́м прахо́дча-здабыўно́й прахо́дча-здабыўны́м прахо́дча-здабыўны́х

Крыніцы: piskunou2012.

прахо́дчы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прахо́дчы прахо́дчая прахо́дчае прахо́дчыя
Р. прахо́дчага прахо́дчай
прахо́дчае		 прахо́дчага прахо́дчых
Д. прахо́дчаму прахо́дчай прахо́дчаму прахо́дчым
В. прахо́дчы (неадуш.)
прахо́дчага (адуш.)		 прахо́дчую прахо́дчае прахо́дчыя (неадуш.)
прахо́дчых (адуш.)
Т. прахо́дчым прахо́дчай
прахо́дчаю		 прахо́дчым прахо́дчымі
М. прахо́дчым прахо́дчай прахо́дчым прахо́дчых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прахо́дчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. прахо́дчык прахо́дчыкі
Р. прахо́дчыка прахо́дчыкаў
Д. прахо́дчыку прахо́дчыкам
В. прахо́дчыка прахо́дчыкаў
Т. прахо́дчыкам прахо́дчыкамі
М. прахо́дчыку прахо́дчыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прахо́дчыца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. прахо́дчыца прахо́дчыцы
Р. прахо́дчыцы прахо́дчыц
Д. прахо́дчыцы прахо́дчыцам
В. прахо́дчыцу прахо́дчыц
Т. прахо́дчыцай
прахо́дчыцаю		 прахо́дчыцамі
М. прахо́дчыцы прахо́дчыцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

Прахо́ды

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Прахо́ды
Р. Прахо́д
Прахо́даў
Д. Прахо́дам
В. Прахо́ды
Т. Прахо́дамі
М. Прахо́дах

прахо́жы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прахо́жы прахо́жая прахо́жае прахо́жыя
Р. прахо́жага прахо́жай
прахо́жае		 прахо́жага прахо́жых
Д. прахо́жаму прахо́жай прахо́жаму прахо́жым
В. прахо́жы (неадуш.)
прахо́жага (адуш.)		 прахо́жую прахо́жае прахо́жыя (неадуш.)
прахо́жых (адуш.)
Т. прахо́жым прахо́жай
прахо́жаю		 прахо́жым прахо́жымі
М. прахо́жым прахо́жай прахо́жым прахо́жых

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прахо́жы

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз. мн.
м. ж. -
Н. прахо́жы прахо́жая прахо́жыя
Р. прахо́жага прахо́жай прахо́жых
Д. прахо́жаму прахо́жай прахо́жым
В. прахо́жага прахо́жую прахо́жых
Т. прахо́жым прахо́жай
прахо́жаю		 прахо́жымі
М. прахо́жым прахо́жай прахо́жых

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.