ка́нфар
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| ка́нфар | ка́нфары | |
| ка́нфара | ка́нфараў | |
| ка́нфару | ка́нфарам | |
| ка́нфар | ка́нфары | |
| ка́нфарам | ка́нфарамі | |
| ка́нфары | ка́нфарах |
Крыніцы:
ка́нфар
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| ка́нфар | ка́нфары | |
| ка́нфара | ка́нфараў | |
| ка́нфару | ка́нфарам | |
| ка́нфар | ка́нфары | |
| ка́нфарам | ка́нфарамі | |
| ка́нфары | ка́нфарах |
Крыніцы:
канфа́рка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| канфа́рка | |
| канфа́ркі | |
| канфа́рцы | |
| канфа́рку | |
| канфа́ркай канфа́ркаю |
|
| канфа́рцы |
Крыніцы:
канфармацы́йны
прыметнік, адносны
| канфармацы́йны | канфармацы́йная | канфармацы́йнае | канфармацы́йныя | |
| канфармацы́йнага | канфармацы́йнай канфармацы́йнае |
канфармацы́йнага | канфармацы́йных | |
| канфармацы́йнаму | канфармацы́йнай | канфармацы́йнаму | канфармацы́йным | |
| канфармацы́йны ( канфармацы́йнага ( |
канфармацы́йную | канфармацы́йнае | канфармацы́йныя ( канфармацы́йных ( |
|
| канфармацы́йным | канфармацы́йнай канфармацы́йнаю |
канфармацы́йным | канфармацы́йнымі | |
| канфармацы́йным | канфармацы́йнай | канфармацы́йным | канфармацы́йных | |
Крыніцы:
канфарма́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| канфарма́цыя | канфарма́цыі | |
| канфарма́цыі | канфарма́цый | |
| канфарма́цыі | канфарма́цыям | |
| канфарма́цыю | канфарма́цыі | |
| канфарма́цыяй канфарма́цыяю |
канфарма́цыямі | |
| канфарма́цыі | канфарма́цыях |
Крыніцы:
канфармі́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| канфармі́зм | |
| канфармі́зму | |
| канфармі́зму | |
| канфармі́зм | |
| канфармі́змам | |
| канфармі́зме |
Крыніцы:
канфармі́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| канфармі́ст | канфармі́сты | |
| канфармі́ста | канфармі́стаў | |
| канфармі́сту | канфармі́стам | |
| канфармі́ста | канфармі́стаў | |
| канфармі́стам | канфармі́стамі | |
| канфармі́сце | канфармі́стах |
Крыніцы:
канфармі́стка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| канфармі́стка | канфармі́сткі | |
| канфармі́сткі | канфармі́стак | |
| канфармі́стцы | канфармі́сткам | |
| канфармі́стку | канфармі́стак | |
| канфармі́сткай канфармі́сткаю |
канфармі́сткамі | |
| канфармі́стцы | канфармі́стках |
Крыніцы:
канфармі́сцкі
прыметнік, адносны
| канфармі́сцкі | канфармі́сцкая | канфармі́сцкае | канфармі́сцкія | |
| канфармі́сцкага | канфармі́сцкай канфармі́сцкае |
канфармі́сцкага | канфармі́сцкіх | |
| канфармі́сцкаму | канфармі́сцкай | канфармі́сцкаму | канфармі́сцкім | |
| канфармі́сцкі ( канфармі́сцкага ( |
канфармі́сцкую | канфармі́сцкае | канфармі́сцкія ( канфармі́сцкіх ( |
|
| канфармі́сцкім | канфармі́сцкай канфармі́сцкаю |
канфармі́сцкім | канфармі́сцкімі | |
| канфармі́сцкім | канфармі́сцкай | канфармі́сцкім | канфармі́сцкіх | |
Крыніцы:
канфа́рнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| канфа́рнік | канфа́рнікі | |
| канфа́рніка | канфа́рнікаў | |
| канфа́рніку | канфа́рнікам | |
| канфа́рнік | канфа́рнікі | |
| канфа́рнікам | канфа́рнікамі | |
| канфа́рніку | канфа́рніках |
Крыніцы:
канфа́рыць
‘рабіць увагнутасці на метале (канфарыць што-небудзь і без прамога дапаўнення)’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| канфа́ру | канфа́рым | |
| канфа́рыш | канфа́рыце | |
| канфа́рыць | канфа́раць | |
| Прошлы час | ||
| канфа́рыў | канфа́рылі | |
| канфа́рыла | ||
| канфа́рыла | ||
| Загадны лад | ||
| канфа́р | канфа́рце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| канфа́рачы | ||
Крыніцы: