прысука́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прысука́ны |
прысука́ная |
прысука́нае |
прысука́ныя |
| Р. |
прысука́нага |
прысука́най прысука́нае |
прысука́нага |
прысука́ных |
| Д. |
прысука́наму |
прысука́най |
прысука́наму |
прысука́ным |
| В. |
прысука́ны (неадуш.) прысука́нага (адуш.) |
прысука́ную |
прысука́нае |
прысука́ныя (неадуш.) прысука́ных (адуш.) |
| Т. |
прысука́ным |
прысука́най прысука́наю |
прысука́ным |
прысука́нымі |
| М. |
прысука́ным |
прысука́най |
прысука́ным |
прысука́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прысука́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прысука́ны |
прысука́ная |
прысука́нае |
прысука́ныя |
| Р. |
прысука́нага |
прысука́най прысука́нае |
прысука́нага |
прысука́ных |
| Д. |
прысука́наму |
прысука́най |
прысука́наму |
прысука́ным |
| В. |
прысука́ны (неадуш.) прысука́нага (адуш.) |
прысука́ную |
прысука́нае |
прысука́ныя (неадуш.) прысука́ных (адуш.) |
| Т. |
прысука́ным |
прысука́най прысука́наю |
прысука́ным |
прысука́нымі |
| М. |
прысука́ным |
прысука́най |
прысука́ным |
прысука́ных |
Кароткая форма: прысука́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прысука́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прысука́юся прысучу́ся |
прысука́емся прысу́чамся |
| 2-я ас. |
прысука́ешся прысу́чашся |
прысука́ецеся прысучаце́ся |
| 3-я ас. |
прысука́ецца прысу́чацца |
прысука́юцца прысу́чуцца |
| Прошлы час |
| м. |
прысука́ўся |
прысука́ліся |
| ж. |
прысука́лася |
| н. |
прысука́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прысука́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прысука́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прысука́ю прысучу́ |
прысука́ем прысу́чам |
| 2-я ас. |
прысука́еш прысу́чаш |
прысука́еце прысу́чаце |
| 3-я ас. |
прысука́е прысу́ча |
прысука́юць прысу́чуць |
| Прошлы час |
| м. |
прысука́ў |
прысука́лі |
| ж. |
прысука́ла |
| н. |
прысука́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прысука́й |
прысука́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прысука́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прысу́кванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прысу́кванне |
| Р. |
прысу́квання |
| Д. |
прысу́кванню |
| В. |
прысу́кванне |
| Т. |
прысу́кваннем |
| М. |
прысу́кванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прысу́квацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прысу́кваецца |
прысу́кваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
прысу́кваўся |
прысу́кваліся |
| ж. |
прысу́квалася |
| н. |
прысу́квалася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прысу́кваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прысу́кваю |
прысу́кваем |
| 2-я ас. |
прысу́кваеш |
прысу́кваеце |
| 3-я ас. |
прысу́квае |
прысу́кваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прысу́кваў |
прысу́квалі |
| ж. |
прысу́квала |
| н. |
прысу́квала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прысу́квай |
прысу́квайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прысу́кваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прысуніма́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прысуніма́юся |
прысуніма́емся |
| 2-я ас. |
прысуніма́ешся |
прысуніма́ецеся |
| 3-я ас. |
прысуніма́ецца |
прысуніма́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
прысуніма́ўся |
прысуніма́ліся |
| ж. |
прысуніма́лася |
| н. |
прысуніма́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прысуніма́йся |
прысуніма́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прысуніма́ючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прысуніма́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прысуніма́ю |
прысуніма́ем |
| 2-я ас. |
прысуніма́еш |
прысуніма́еце |
| 3-я ас. |
прысуніма́е |
прысуніма́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прысуніма́ў |
прысуніма́лі |
| ж. |
прысуніма́ла |
| н. |
прысуніма́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прысуніма́й |
прысуніма́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прысуніма́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прысу́нуты
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прысу́нуты |
прысу́нутая |
прысу́нутае |
прысу́нутыя |
| Р. |
прысу́нутага |
прысу́нутай прысу́нутае |
прысу́нутага |
прысу́нутых |
| Д. |
прысу́нутаму |
прысу́нутай |
прысу́нутаму |
прысу́нутым |
| В. |
прысу́нуты (неадуш.) прысу́нутага (адуш.) |
прысу́нутую |
прысу́нутае |
прысу́нутыя (неадуш.) прысу́нутых (адуш.) |
| Т. |
прысу́нутым |
прысу́нутай прысу́нутаю |
прысу́нутым |
прысу́нутымі |
| М. |
прысу́нутым |
прысу́нутай |
прысу́нутым |
прысу́нутых |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.