прастава́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прасту́ю |
прасту́ем |
| 2-я ас. |
прасту́еш |
прасту́еце |
| 3-я ас. |
прасту́е |
прасту́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прастава́ў |
прастава́лі |
| ж. |
прастава́ла |
| н. |
прастава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прасту́й |
прасту́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прасту́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
праста́віць
дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
праста́ўлю |
праста́вім |
| 2-я ас. |
праста́віш |
праста́віце |
| 3-я ас. |
праста́віць |
праста́вяць |
| Прошлы час |
| м. |
праста́віў |
праста́вілі |
| ж. |
праста́віла |
| н. |
праста́віла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
праста́ў |
праста́ўце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
праста́віўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прастагна́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прастагну́ |
прасто́гнем |
| 2-я ас. |
прасто́гнеш |
прасто́гнеце |
| 3-я ас. |
прасто́гне |
прасто́гнуць |
| Прошлы час |
| м. |
прастагна́ў |
прастагна́лі |
| ж. |
прастагна́ла |
| н. |
прастагна́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прастагна́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прастаду́шна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| прастаду́шна |
прастаду́шней |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прастаду́шнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прастаду́шнасць |
| Р. |
прастаду́шнасці |
| Д. |
прастаду́шнасці |
| В. |
прастаду́шнасць |
| Т. |
прастаду́шнасцю |
| М. |
прастаду́шнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прастаду́шнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прастаду́шнік |
прастаду́шнікі |
| Р. |
прастаду́шніка |
прастаду́шнікаў |
| Д. |
прастаду́шніку |
прастаду́шнікам |
| В. |
прастаду́шніка |
прастаду́шнікаў |
| Т. |
прастаду́шнікам |
прастаду́шнікамі |
| М. |
прастаду́шніку |
прастаду́шніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
прастаду́шны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прастаду́шны |
прастаду́шная |
прастаду́шнае |
прастаду́шныя |
| Р. |
прастаду́шнага |
прастаду́шнай прастаду́шнае |
прастаду́шнага |
прастаду́шных |
| Д. |
прастаду́шнаму |
прастаду́шнай |
прастаду́шнаму |
прастаду́шным |
| В. |
прастаду́шны (неадуш.) прастаду́шнага (адуш.) |
прастаду́шную |
прастаду́шнае |
прастаду́шныя (неадуш.) прастаду́шных (адуш.) |
| Т. |
прастаду́шным |
прастаду́шнай прастаду́шнаю |
прастаду́шным |
прастаду́шнымі |
| М. |
прастаду́шным |
прастаду́шнай |
прастаду́шным |
прастаду́шных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
праста́к
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
праста́к |
прастакі́ |
| Р. |
прастака́ |
прастако́ў |
| Д. |
прастаку́ |
прастака́м |
| В. |
прастака́ |
прастако́ў |
| Т. |
прастако́м |
прастака́мі |
| М. |
прастаку́ |
прастака́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прастакава́тасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прастакава́тасць |
| Р. |
прастакава́тасці |
| Д. |
прастакава́тасці |
| В. |
прастакава́тасць |
| Т. |
прастакава́тасцю |
| М. |
прастакава́тасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.