труці́льшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
труці́льшчык |
труці́льшчыкі |
| Р. |
труці́льшчыка |
труці́льшчыкаў |
| Д. |
труці́льшчыку |
труці́льшчыкам |
| В. |
труці́льшчыка |
труці́льшчыкаў |
| Т. |
труці́льшчыкам |
труці́льшчыкамі |
| М. |
труці́льшчыку |
труці́льшчыках |
Крыніцы:
sbm2012.
труці́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
тручу́ся |
тру́цімся |
| 2-я ас. |
тру́цішся |
тру́ціцеся |
| 3-я ас. |
тру́ціцца |
тру́цяцца |
| Прошлы час |
| м. |
труці́ўся |
труці́ліся |
| ж. |
труці́лася |
| н. |
труці́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
труці́ся |
труці́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
тру́цячыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
труці́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
тручу́ |
тру́цім |
| 2-я ас. |
тру́ціш |
тру́ціце |
| 3-я ас. |
тру́ціць |
тру́цяць |
| Прошлы час |
| м. |
труці́ў |
труці́лі |
| ж. |
труці́ла |
| н. |
труці́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
труці́ |
труці́це |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
тру́цячы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
тру́чаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
тру́чаны |
тру́чаная |
тру́чанае |
тру́чаныя |
| Р. |
тру́чанага |
тру́чанай тру́чанае |
тру́чанага |
тру́чаных |
| Д. |
тру́чанаму |
тру́чанай |
тру́чанаму |
тру́чаным |
| В. |
тру́чаны (неадуш.) тру́чанага (адуш.) |
тру́чаную |
тру́чанае |
тру́чаныя (неадуш.) тру́чаных (адуш.) |
| Т. |
тру́чаным |
тру́чанай тру́чанаю |
тру́чаным |
тру́чанымі |
| М. |
тру́чаным |
тру́чанай |
тру́чаным |
тру́чаных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
тру́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
тру́чаны |
тру́чаная |
тру́чанае |
тру́чаныя |
| Р. |
тру́чанага |
тру́чанай тру́чанае |
тру́чанага |
тру́чаных |
| Д. |
тру́чанаму |
тру́чанай |
тру́чанаму |
тру́чаным |
| В. |
тру́чаны (неадуш.) тру́чанага (адуш.) |
тру́чаную |
тру́чанае |
тру́чаныя (неадуш.) тру́чаных (адуш.) |
| Т. |
тру́чаным |
тру́чанай тру́чанаю |
тру́чаным |
тру́чанымі |
| М. |
тру́чаным |
тру́чанай |
тру́чаным |
тру́чаных |
Кароткая форма: тру́чана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
тручэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
тручэ́нне |
| Р. |
тручэ́ння |
| Д. |
тручэ́нню |
| В. |
тручэ́нне |
| Т. |
тручэ́ннем |
| М. |
тручэ́нні |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Тру́шава
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Тру́шава |
| Р. |
Тру́шава |
| Д. |
Тру́шаву |
| В. |
Тру́шава |
| Т. |
Тру́шавам |
| М. |
Тру́шаве |
тру́шанка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
тру́шанка |
| Р. |
тру́шанкі |
| Д. |
тру́шанцы |
| В. |
тру́шанку |
| Т. |
тру́шанкай тру́шанкаю |
| М. |
тру́шанцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
трушко́м
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| трушко́м |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996.
трушо́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
трушо́к |
| Р. |
трушку́ |
| Д. |
трушку́ |
| В. |
трушо́к |
| Т. |
трушко́м |
| М. |
трушку́ |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.