праскрэ́бены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
праскрэ́бены |
праскрэ́беная |
праскрэ́бенае |
праскрэ́беныя |
| Р. |
праскрэ́бенага |
праскрэ́бенай праскрэ́бенае |
праскрэ́бенага |
праскрэ́беных |
| Д. |
праскрэ́бенаму |
праскрэ́бенай |
праскрэ́бенаму |
праскрэ́беным |
| В. |
праскрэ́бены (неадуш.) праскрэ́бенага (адуш.) |
праскрэ́беную |
праскрэ́бенае |
праскрэ́беныя (неадуш.) праскрэ́беных (адуш.) |
| Т. |
праскрэ́беным |
праскрэ́бенай праскрэ́бенаю |
праскрэ́беным |
праскрэ́бенымі |
| М. |
праскрэ́беным |
праскрэ́бенай |
праскрэ́беным |
праскрэ́беных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
праскрэ́бены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
праскрэ́бены |
праскрэ́беная |
праскрэ́бенае |
праскрэ́беныя |
| Р. |
праскрэ́бенага |
праскрэ́бенай праскрэ́бенае |
праскрэ́бенага |
праскрэ́беных |
| Д. |
праскрэ́бенаму |
праскрэ́бенай |
праскрэ́бенаму |
праскрэ́беным |
| В. |
праскрэ́бены (неадуш.) праскрэ́бенага (адуш.) |
праскрэ́беную |
праскрэ́бенае |
праскрэ́беныя (неадуш.) праскрэ́беных (адуш.) |
| Т. |
праскрэ́беным |
праскрэ́бенай праскрэ́бенаю |
праскрэ́беным |
праскрэ́бенымі |
| М. |
праскрэ́беным |
праскрэ́бенай |
праскрэ́беным |
праскрэ́беных |
Кароткая форма: праскрэ́бена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
праскрэ́бці
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
праскрабу́ |
праскрабё́м |
| 2-я ас. |
праскрабе́ш |
праскрабяце́ |
| 3-я ас. |
праскрабе́ |
праскрабу́ць |
| Прошлы час |
| м. |
праскро́б |
праскрэ́блі |
| ж. |
праскрэ́бла |
| н. |
праскрэ́бла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
праскрабі́ |
праскрабі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
праскро́бшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
праскрэ́бціся
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
праскрабу́ся |
праскрабё́мся |
| 2-я ас. |
праскрабе́шся |
праскрабяце́ся |
| 3-я ас. |
праскрабе́цца |
праскрабу́цца |
| Прошлы час |
| м. |
праскро́бся |
праскрэ́бліся |
| ж. |
праскрэ́блася |
| н. |
праскрэ́блася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
праскро́бшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
праску́бены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
праску́бены |
праску́беная |
праску́бенае |
праску́беныя |
| Р. |
праску́бенага |
праску́бенай праску́бенае |
праску́бенага |
праску́беных |
| Д. |
праску́бенаму |
праску́бенай |
праску́бенаму |
праску́беным |
| В. |
праску́бены праску́бенага |
праску́беную |
праску́бенае |
праску́беныя праску́беных |
| Т. |
праску́беным |
праску́бенай праску́бенаю |
праску́беным |
праску́бенымі |
| М. |
праску́беным |
праску́бенай |
праску́беным |
праску́беных |
Кароткая форма: праску́бена.
Крыніцы:
dzsl2007.
праску́бці
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
праскубу́ |
праскубё́м |
| 2-я ас. |
праскубе́ш |
праскубяце́ |
| 3-я ас. |
праскубе́ |
праскубу́ць |
| Прошлы час |
| м. |
праску́б |
праску́блі |
| ж. |
праску́бла |
| н. |
праску́бла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
праскубі́ |
праскубі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
праску́бшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
праскуго́ліць
дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
праскуго́ліць |
праскуго́ляць |
| Прошлы час |
| м. |
праскуго́ліў |
праскуго́лілі |
| ж. |
праскуго́ліла |
| н. |
праскуго́ліла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
праскуго́ліўшы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
праску́рка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
праску́рка |
праску́ркі |
| Р. |
праску́ркі |
праску́рак |
| Д. |
праску́рцы |
праску́ркам |
| В. |
праску́рку |
праску́ркі |
| Т. |
праску́ркай праску́ркаю |
праску́ркамі |
| М. |
праску́рцы |
праску́рках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Праскурні́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Праскурні́ |
| Р. |
Праскурнё́ў |
| Д. |
Праскурня́м |
| В. |
Праскурні́ |
| Т. |
Праскурня́мі |
| М. |
Праскурня́х |