Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

веснавы́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. веснавы́ веснава́я веснаво́е веснавы́я
Р. веснаво́га веснаво́й
веснаво́е		 веснаво́га веснавы́х
Д. веснаво́му веснаво́й веснаво́му веснавы́м
В. веснавы́ (неадуш.)
веснаво́га (адуш.)		 веснаву́ю веснаво́е веснавы́я (неадуш.)
веснавы́х (адуш.)
Т. веснавы́м веснаво́й
веснаво́ю		 веснавы́м веснавы́мі
М. веснавы́м веснаво́й веснавы́м веснавы́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

веснахо́д

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. веснахо́д веснахо́ды
Р. веснахо́ду веснахо́даў
Д. веснахо́ду веснахо́дам
В. веснахо́д веснахо́ды
Т. веснахо́дам веснахо́дамі
М. веснахо́дзе веснахо́дах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

ве́сні

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ве́сні ве́сняя ве́сняе ве́снія
Р. ве́сняга ве́сняй
ве́сняе		 ве́сняга ве́сніх
Д. ве́сняму ве́сняй ве́сняму ве́снім
В. ве́сні (неадуш.)
ве́сняга (адуш.)		 ве́снюю ве́сняе ве́снія (неадуш.)
ве́сніх (адуш.)
Т. ве́снім ве́сняй
ве́сняю		 ве́снім ве́снімі
М. ве́снім ве́сняй ве́снім ве́сніх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

ве́снік

‘істота’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ве́снік ве́снікі
Р. ве́сніка ве́снікаў
Д. ве́сніку ве́снікам
В. ве́сніка ве́снікаў
Т. ве́снікам ве́снікамі
М. ве́сніку ве́сніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

ве́снік

‘прадмет; з'ява’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ве́снік ве́снікі
Р. ве́сніка ве́снікаў
Д. ве́сніку ве́снікам
В. ве́снік ве́снікі
Т. ве́снікам ве́снікамі
М. ве́сніку ве́сніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

Ве́снік

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Ве́снік
Р. Ве́сніка
Д. Ве́сніку
В. Ве́снік
Т. Ве́снікам
М. Ве́сніку

Весніно́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Весніно́
Р. Весніна́
Д. Весніну́
В. Весніно́
Т. Весніно́м
М. Весніне́

Ве́сніцк

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Ве́сніцк
Р. Ве́сніцка
Д. Ве́сніцку
В. Ве́сніцк
Т. Ве́сніцкам
М. Ве́сніцку

ве́сніцца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. ве́сніцца ве́сняцца
Прошлы час
м. ве́сніўся ве́сніліся
ж. ве́снілася
н. ве́снілася
Дзеепрыслоўе
цяп. час ве́снячыся

Крыніцы: piskunou2012.

ве́сніцы

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. ве́сніцы
Р. ве́сніц
Д. ве́сніцам
В. ве́сніцы
Т. ве́сніцамі
М. ве́сніцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.