вершава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
вершава́нне |
| Р. |
вершава́ння |
| Д. |
вершава́нню |
| В. |
вершава́нне |
| Т. |
вершава́ннем |
| М. |
вершава́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
вершава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вершава́ны |
вершава́ная |
вершава́нае |
вершава́ныя |
| Р. |
вершава́нага |
вершава́най
вершава́нае |
вершава́нага |
вершава́ных |
| Д. |
вершава́наму |
вершава́най |
вершава́наму |
вершава́ным |
| В. |
вершава́ны (неадуш.)
вершава́нага (адуш.) |
вершава́ную |
вершава́нае |
вершава́ныя (неадуш.)
вершава́ных (адуш.) |
| Т. |
вершава́ным |
вершава́най
вершава́наю |
вершава́ным |
вершава́нымі |
| М. |
вершава́ным |
вершава́най |
вершава́ным |
вершава́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вершава́ць
‘рабіць, заканчваць верхнюю частку чаго-н.: стога, будынка і пад.’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вяршу́ю |
вяршу́ем |
| 2-я ас. |
вяршу́еш |
вяршу́еце |
| 3-я ас. |
вяршу́е |
вяршу́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
вершава́ў |
вершава́лі |
| ж. |
вершава́ла |
| н. |
вершава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
вяршу́й |
вяршу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
вяршу́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
ве́ршавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ве́ршавы |
ве́ршавая |
ве́ршавае |
ве́ршавыя |
| Р. |
ве́ршавага |
ве́ршавай
ве́ршавае |
ве́ршавага |
ве́ршавых |
| Д. |
ве́ршаваму |
ве́ршавай |
ве́ршаваму |
ве́ршавым |
| В. |
ве́ршавы (неадуш.)
ве́ршавага (адуш.) |
ве́ршавую |
ве́ршавае |
ве́ршавыя (неадуш.)
ве́ршавых (адуш.) |
| Т. |
ве́ршавым |
ве́ршавай
ве́ршаваю |
ве́ршавым |
ве́ршавымі |
| М. |
ве́ршавым |
ве́ршавай |
ве́ршавым |
ве́ршавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996.
вершазна́ўства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
вершазна́ўства |
| Р. |
вершазна́ўства |
| Д. |
вершазна́ўству |
| В. |
вершазна́ўства |
| Т. |
вершазна́ўствам |
| М. |
вершазна́ўстве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вершазна́ўчы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вершазна́ўчы |
вершазна́ўчая |
вершазна́ўчае |
вершазна́ўчыя |
| Р. |
вершазна́ўчага |
вершазна́ўчай
вершазна́ўчае |
вершазна́ўчага |
вершазна́ўчых |
| Д. |
вершазна́ўчаму |
вершазна́ўчай |
вершазна́ўчаму |
вершазна́ўчым |
| В. |
вершазна́ўчы (неадуш.)
вершазна́ўчага (адуш.) |
вершазна́ўчую |
вершазна́ўчае |
вершазна́ўчыя (неадуш.)
вершазна́ўчых (адуш.) |
| Т. |
вершазна́ўчым |
вершазна́ўчай
вершазна́ўчаю |
вершазна́ўчым |
вершазна́ўчымі |
| М. |
вершазна́ўчым |
вершазна́ўчай |
вершазна́ўчым |
вершазна́ўчых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вершалі́на
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вершалі́на |
вершалі́ны |
| Р. |
вершалі́ны |
вершалі́н |
| Д. |
вершалі́не |
вершалі́нам |
| В. |
вершалі́ну |
вершалі́ны |
| Т. |
вершалі́най
вершалі́наю |
вершалі́намі |
| М. |
вершалі́не |
вершалі́нах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вершалі́нка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вершалі́нка |
вершалі́нкі |
| Р. |
вершалі́нкі |
вершалі́нак |
| Д. |
вершалі́нцы |
вершалі́нкам |
| В. |
вершалі́нку |
вершалі́нкі |
| Т. |
вершалі́нкай
вершалі́нкаю |
вершалі́нкамі |
| М. |
вершалі́нцы |
вершалі́нках |
Крыніцы:
piskunou2012.
вершама́з
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вершама́з |
вершама́зы |
| Р. |
вершама́за |
вершама́заў |
| Д. |
вершама́зу |
вершама́зам |
| В. |
вершама́за |
вершама́заў |
| Т. |
вершама́зам |
вершама́замі |
| М. |
вершама́зе |
вершама́зах |
Крыніцы:
piskunou2012.