праро́шчаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
праро́шчаны |
праро́шчаная |
праро́шчанае |
праро́шчаныя |
| Р. |
праро́шчанага |
праро́шчанай праро́шчанае |
праро́шчанага |
праро́шчаных |
| Д. |
праро́шчанаму |
праро́шчанай |
праро́шчанаму |
праро́шчаным |
| В. |
праро́шчаны (неадуш.) праро́шчанага (адуш.) |
праро́шчаную |
праро́шчанае |
праро́шчаныя (неадуш.) праро́шчаных (адуш.) |
| Т. |
праро́шчаным |
праро́шчанай праро́шчанаю |
праро́шчаным |
праро́шчанымі |
| М. |
праро́шчаным |
праро́шчанай |
праро́шчаным |
праро́шчаных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
праро́шчаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
праро́шчаны |
праро́шчаная |
праро́шчанае |
праро́шчаныя |
| Р. |
праро́шчанага |
праро́шчанай праро́шчанае |
праро́шчанага |
праро́шчаных |
| Д. |
праро́шчанаму |
праро́шчанай |
праро́шчанаму |
праро́шчаным |
| В. |
праро́шчаны (неадуш.) праро́шчанага (адуш.) |
праро́шчаную |
праро́шчанае |
праро́шчаныя (неадуш.) праро́шчаных (адуш.) |
| Т. |
праро́шчаным |
праро́шчанай праро́шчанаю |
праро́шчаным |
праро́шчанымі |
| М. |
праро́шчаным |
праро́шчанай |
праро́шчаным |
праро́шчаных |
Кароткая форма: праро́шчана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
праро́шчванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
праро́шчванне |
| Р. |
праро́шчвання |
| Д. |
праро́шчванню |
| В. |
праро́шчванне |
| Т. |
праро́шчваннем |
| М. |
праро́шчванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
праро́шчвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
праро́шчваецца |
праро́шчваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
праро́шчваўся |
праро́шчваліся |
| ж. |
праро́шчвалася |
| н. |
праро́шчвалася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
праро́шчваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
праро́шчваю |
праро́шчваем |
| 2-я ас. |
праро́шчваеш |
праро́шчваеце |
| 3-я ас. |
праро́шчвае |
праро́шчваюць |
| Прошлы час |
| м. |
праро́шчваў |
праро́шчвалі |
| ж. |
праро́шчвала |
| н. |
праро́шчвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
праро́шчвай |
праро́шчвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
праро́шчваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прарубі́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прарублю́ |
прару́бім |
| 2-я ас. |
прару́біш |
прару́біце |
| 3-я ас. |
прару́біць |
прару́бяць |
| Прошлы час |
| м. |
прарубі́ў |
прарубі́лі |
| ж. |
прарубі́ла |
| н. |
прарубі́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прарубі́ |
прарубі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прарубі́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прару́бка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прару́бка |
прару́бкі |
| Р. |
прару́бкі |
прару́бак |
| Д. |
прару́бцы |
прару́бкам |
| В. |
прару́бку |
прару́бкі |
| Т. |
прару́бкай прару́бкаю |
прару́бкамі |
| М. |
прару́бцы |
прару́бках |
Крыніцы:
piskunou2012.
прару́блены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прару́блены |
прару́бленая |
прару́бленае |
прару́бленыя |
| Р. |
прару́бленага |
прару́бленай прару́бленае |
прару́бленага |
прару́бленых |
| Д. |
прару́бленаму |
прару́бленай |
прару́бленаму |
прару́бленым |
| В. |
прару́блены (неадуш.) прару́бленага (адуш.) |
прару́бленую |
прару́бленае |
прару́бленыя (неадуш.) прару́бленых (адуш.) |
| Т. |
прару́бленым |
прару́бленай прару́бленаю |
прару́бленым |
прару́бленымі |
| М. |
прару́бленым |
прару́бленай |
прару́бленым |
прару́бленых |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
прару́блены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прару́блены |
прару́бленая |
прару́бленае |
прару́бленыя |
| Р. |
прару́бленага |
прару́бленай прару́бленае |
прару́бленага |
прару́бленых |
| Д. |
прару́бленаму |
прару́бленай |
прару́бленаму |
прару́бленым |
| В. |
прару́блены (неадуш.) прару́бленага (адуш.) |
прару́бленую |
прару́бленае |
прару́бленыя (неадуш.) прару́бленых (адуш.) |
| Т. |
прару́бленым |
прару́бленай прару́бленаю |
прару́бленым |
прару́бленымі |
| М. |
прару́бленым |
прару́бленай |
прару́бленым |
прару́бленых |
Кароткая форма: прару́блена.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
прару́бліванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прару́бліванне |
| Р. |
прару́блівання |
| Д. |
прару́бліванню |
| В. |
прару́бліванне |
| Т. |
прару́бліваннем |
| М. |
прару́бліванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.