Ве́рдамічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Ве́рдамічы |
| Р. |
Ве́рдаміч Ве́рдамічаў |
| Д. |
Ве́рдамічам |
| В. |
Ве́рдамічы |
| Т. |
Ве́рдамічамі |
| М. |
Ве́рдамічах |
Вердашы́шкі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Вердашы́шкі |
| Р. |
Вердашы́шак Вердашы́шкаў |
| Д. |
Вердашы́шкам |
| В. |
Вердашы́шкі |
| Т. |
Вердашы́шкамі |
| М. |
Вердашы́шках |
Вердзялі́шкі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Вердзялі́шкі |
| Р. |
Вердзялі́шак Вердзялі́шкаў |
| Д. |
Вердзялі́шкам |
| В. |
Вердзялі́шкі |
| Т. |
Вердзялі́шкамі |
| М. |
Вердзялі́шках |
верды́кт
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
верды́кт |
верды́кты |
| Р. |
верды́кту |
верды́ктаў |
| Д. |
верды́кту |
верды́ктам |
| В. |
верды́кт |
верды́кты |
| Т. |
верды́ктам |
верды́ктамі |
| М. |
верды́кце |
верды́ктах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
верды́ктны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
верды́ктны |
верды́ктная |
верды́ктнае |
верды́ктныя |
| Р. |
верды́ктнага |
верды́ктнай верды́ктнае |
верды́ктнага |
верды́ктных |
| Д. |
верды́ктнаму |
верды́ктнай |
верды́ктнаму |
верды́ктным |
| В. |
верды́ктны (неадуш.) верды́ктнага (адуш.) |
верды́ктную |
верды́ктнае |
верды́ктныя (неадуш.) верды́ктных (адуш.) |
| Т. |
верды́ктным |
верды́ктнай верды́ктнаю |
верды́ктным |
верды́ктнымі |
| М. |
верды́ктным |
верды́ктнай |
верды́ктным |
верды́ктных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
вержэ́
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны
|
адз. |
| Н. |
вержэ́ |
| Р. |
вержэ́ |
| Д. |
вержэ́ |
| В. |
вержэ́ |
| Т. |
вержэ́ |
| М. |
вержэ́ |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
ве́рзці
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вярзу́ |
вярзё́м |
| 2-я ас. |
вярзе́ш |
верзяце́ |
| 3-я ас. |
вярзе́ |
вярзу́ць |
| Прошлы час |
| м. |
вё́рз |
ве́рзлі |
| ж. |
ве́рзла |
| н. |
ве́рзла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вярзі́ |
вярзі́це |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.