прапо́мнены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прапо́мнены |
прапо́мненая |
прапо́мненае |
прапо́мненыя |
| Р. |
прапо́мненага |
прапо́мненай прапо́мненае |
прапо́мненага |
прапо́мненых |
| Д. |
прапо́мненаму |
прапо́мненай |
прапо́мненаму |
прапо́мненым |
| В. |
прапо́мнены (неадуш.) прапо́мненага (адуш.) |
прапо́мненую |
прапо́мненае |
прапо́мненыя (неадуш.) прапо́мненых (адуш.) |
| Т. |
прапо́мненым |
прапо́мненай прапо́мненаю |
прапо́мненым |
прапо́мненымі |
| М. |
прапо́мненым |
прапо́мненай |
прапо́мненым |
прапо́мненых |
Крыніцы:
piskunou2012.
прапо́мніцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прапо́мнюся |
прапо́мнімся |
| 2-я ас. |
прапо́мнішся |
прапо́мніцеся |
| 3-я ас. |
прапо́мніцца |
прапо́мняцца |
| Прошлы час |
| м. |
прапо́мніўся |
прапо́мніліся |
| ж. |
прапо́мнілася |
| н. |
прапо́мнілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прапо́мніся |
прапо́мніцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прапо́мніўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
прапо́мніць
‘прапомніць каго-небудзь, што-небудзь і пра каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прапо́мню |
прапо́мнім |
| 2-я ас. |
прапо́мніш |
прапо́мніце |
| 3-я ас. |
прапо́мніць |
прапо́мняць |
| Прошлы час |
| м. |
прапо́мніў |
прапо́мнілі |
| ж. |
прапо́мніла |
| н. |
прапо́мніла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прапо́мні |
прапо́мніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прапо́мніўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прапо́раты
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прапо́раты |
прапо́ратая |
прапо́ратае |
прапо́ратыя |
| Р. |
прапо́ратага |
прапо́ратай прапо́ратае |
прапо́ратага |
прапо́ратых |
| Д. |
прапо́ратаму |
прапо́ратай |
прапо́ратаму |
прапо́ратым |
| В. |
прапо́раты (неадуш.) прапо́ратага (адуш.) |
прапо́ратую |
прапо́ратае |
прапо́ратыя (неадуш.) прапо́ратых (адуш.) |
| Т. |
прапо́ратым |
прапо́ратай прапо́ратаю |
прапо́ратым |
прапо́ратымі |
| М. |
прапо́ратым |
прапо́ратай |
прапо́ратым |
прапо́ратых |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прапо́раты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прапо́раты |
прапо́ратая |
прапо́ратае |
прапо́ратыя |
| Р. |
прапо́ратага |
прапо́ратай прапо́ратае |
прапо́ратага |
прапо́ратых |
| Д. |
прапо́ратаму |
прапо́ратай |
прапо́ратаму |
прапо́ратым |
| В. |
прапо́раты (неадуш.) прапо́ратага (адуш.) |
прапо́ратую |
прапо́ратае |
прапо́ратыя (неадуш.) прапо́ратых (адуш.) |
| Т. |
прапо́ратым |
прапо́ратай прапо́ратаю |
прапо́ратым |
прапо́ратымі |
| М. |
прапо́ратым |
прапо́ратай |
прапо́ратым |
прапо́ратых |
Кароткая форма: прапо́рата.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прапо́рванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прапо́рванне |
| Р. |
прапо́рвання |
| Д. |
прапо́рванню |
| В. |
прапо́рванне |
| Т. |
прапо́рваннем |
| М. |
прапо́рванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
прапо́рвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прапо́рваецца |
прапо́рваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
прапо́рваўся |
прапо́рваліся |
| ж. |
прапо́рвалася |
| н. |
прапо́рвалася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прапо́рваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прапо́рваю |
прапо́рваем |
| 2-я ас. |
прапо́рваеш |
прапо́рваеце |
| 3-я ас. |
прапо́рвае |
прапо́рваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прапо́рваў |
прапо́рвалі |
| ж. |
прапо́рвала |
| н. |
прапо́рвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прапо́рвай |
прапо́рвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прапо́рваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прапо́ркацца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прапо́ркаюся |
прапо́ркаемся |
| 2-я ас. |
прапо́ркаешся |
прапо́ркаецеся |
| 3-я ас. |
прапо́ркаецца |
прапо́ркаюцца |
| Прошлы час |
| м. |
прапо́ркаўся |
прапо́ркаліся |
| ж. |
прапо́ркалася |
| н. |
прапо́ркалася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прапо́ркаўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.