Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

венге́рка

‘куртка; танец; сорт сліў’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. венге́рка венге́ркі
Р. венге́ркі венге́рак
Д. венге́рцы венге́ркам
В. венге́рку венге́ркі
Т. венге́ркай
венге́ркаю
венге́ркамі
М. венге́рцы венге́рках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

венге́рскае

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз. мн.
н. -
Н. венге́рскае венге́рскія
Р. венге́рскага венге́рскіх
Д. венге́рскаму венге́рскім
В. венге́рскае венге́рскія
Т. венге́рскім венге́рскімі
М. венге́рскім венге́рскіх

Крыніцы: krapivabr2012.

венге́рска-ру́скі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. венге́рска-ру́скі венге́рска-ру́ская венге́рска-ру́скае венге́рска-ру́скія
Р. венге́рска-ру́скага венге́рска-ру́скай
венге́рска-ру́скае
венге́рска-ру́скага венге́рска-ру́скіх
Д. венге́рска-ру́скаму венге́рска-ру́скай венге́рска-ру́скаму венге́рска-ру́скім
В. венге́рска-ру́скі (неадуш.)
венге́рска-ру́скага (адуш.)
венге́рска-ру́скую венге́рска-ру́скае венге́рска-ру́скія (неадуш.)
венге́рска-ру́скіх (адуш.)
Т. венге́рска-ру́скім венге́рска-ру́скай
венге́рска-ру́скаю
венге́рска-ру́скім венге́рска-ру́скімі
М. венге́рска-ру́скім венге́рска-ру́скай венге́рска-ру́скім венге́рска-ру́скіх

Крыніцы: piskunou2012.

венге́рскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. венге́рскі венге́рская венге́рскае венге́рскія
Р. венге́рскага венге́рскай
венге́рскае
венге́рскага венге́рскіх
Д. венге́рскаму венге́рскай венге́рскаму венге́рскім
В. венге́рскі (неадуш.)
венге́рскага (адуш.)
венге́рскую венге́рскае венге́рскія (неадуш.)
венге́рскіх (адуш.)
Т. венге́рскім венге́рскай
венге́рскаю
венге́рскім венге́рскімі
М. венге́рскім венге́рскай венге́рскім венге́рскіх

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Венглі́ншчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Венглі́ншчына
Р. Венглі́ншчыны
Д. Венглі́ншчыне
В. Венглі́ншчыну
Т. Венглі́ншчынай
Венглі́ншчынаю
М. Венглі́ншчыне

ве́нгр

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ве́нгр ве́нгры
Р. ве́нгра ве́нграў
Д. ве́нгру ве́нграм
В. ве́нгра ве́нграў
Т. ве́нграм ве́нграмі
М. ве́нгру ве́нграх

Крыніцы: nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Ве́нгрыя

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Ве́нгрыя
Р. Ве́нгрыі
Д. Ве́нгрыі
В. Ве́нгрыю
Т. Ве́нгрыяй
Ве́нгрыяю
М. Ве́нгрыі

ве́нд

‘народ’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ве́нд ве́нды
Р. ве́нда ве́ндаў
Д. ве́нду ве́ндам
В. ве́нда ве́ндаў
Т. ве́ндам ве́ндамі
М. ве́ндзе ве́ндах

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012.

ве́нд

‘перыяд’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. ве́нд
Р. ве́нду
Д. ве́нду
В. ве́нд
Т. ве́ндам
М. ве́ндзе

Крыніцы: piskunou2012.

Ве́ндараж

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Ве́ндараж
Р. Ве́ндаража
Д. Ве́ндаражу
В. Ве́ндараж
Т. Ве́ндаражам
М. Ве́ндаражы