герма́нец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
герма́нец |
герма́нцы |
| Р. |
герма́нца |
герма́нцаў |
| Д. |
герма́нцу |
герма́нцам |
| В. |
герма́нца |
герма́нцаў |
| Т. |
герма́нцам |
герма́нцамі |
| М. |
герма́нцу |
герма́нцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
герма́ніевы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
герма́ніевы |
герма́ніевая |
герма́ніевае |
герма́ніевыя |
| Р. |
герма́ніевага |
герма́ніевай герма́ніевае |
герма́ніевага |
герма́ніевых |
| Д. |
герма́ніеваму |
герма́ніевай |
герма́ніеваму |
герма́ніевым |
| В. |
герма́ніевы (неадуш.) герма́ніевага (адуш.) |
герма́ніевую |
герма́ніевае |
герма́ніевыя (неадуш.) герма́ніевых (адуш.) |
| Т. |
герма́ніевым |
герма́ніевай герма́ніеваю |
герма́ніевым |
герма́ніевымі |
| М. |
герма́ніевым |
герма́ніевай |
герма́ніевым |
герма́ніевых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
германізава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
германізава́ны |
германізава́ная |
германізава́нае |
германізава́ныя |
| Р. |
германізава́нага |
германізава́най германізава́нае |
германізава́нага |
германізава́ных |
| Д. |
германізава́наму |
германізава́най |
германізава́наму |
германізава́ным |
| В. |
германізава́ны (неадуш.) германізава́нага (адуш.) |
германізава́ную |
германізава́нае |
германізава́ныя (неадуш.) германізава́ных (адуш.) |
| Т. |
германізава́ным |
германізава́най германізава́наю |
германізава́ным |
германізава́нымі |
| М. |
германізава́ным |
германізава́най |
германізава́ным |
германізава́ных |
Кароткая форма: германізава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.