Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёіклмнопрстуфхцчшыьэюя
аеёілорсуыэя’

спрэ́чка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. спрэ́чка спрэ́чкі
Р. спрэ́чкі спрэ́чак
Д. спрэ́чцы спрэ́чкам
В. спрэ́чку спрэ́чкі
Т. спрэ́чкай
спрэ́чкаю		 спрэ́чкамі
М. спрэ́чцы спрэ́чках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спрэчна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
спрэчна спрэчней -

Крыніцы: piskunou2012.

спрэ́чнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. спрэ́чнасць
Р. спрэ́чнасці
Д. спрэ́чнасці
В. спрэ́чнасць
Т. спрэ́чнасцю
М. спрэ́чнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спрэ́чнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. спрэ́чнік спрэ́чнікі
Р. спрэ́чніка спрэ́чнікаў
Д. спрэ́чніку спрэ́чнікам
В. спрэ́чніка спрэ́чнікаў
Т. спрэ́чнікам спрэ́чнікамі
М. спрэ́чніку спрэ́чніках

Крыніцы: piskunou2012.

спрэ́чніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. спрэ́чніца спрэ́чніцы
Р. спрэ́чніцы спрэ́чніц
Д. спрэ́чніцы спрэ́чніцам
В. спрэ́чніцу спрэ́чніц
Т. спрэ́чніцай
спрэ́чніцаю		 спрэ́чніцамі
М. спрэ́чніцы спрэ́чніцах

Крыніцы: piskunou2012.

спрэ́чны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спрэ́чны спрэ́чная спрэ́чнае спрэ́чныя
Р. спрэ́чнага спрэ́чнай
спрэ́чнае		 спрэ́чнага спрэ́чных
Д. спрэ́чнаму спрэ́чнай спрэ́чнаму спрэ́чным
В. спрэ́чны (неадуш.)
спрэ́чнага (адуш.)		 спрэ́чную спрэ́чнае спрэ́чныя (неадуш.)
спрэ́чных (адуш.)
Т. спрэ́чным спрэ́чнай
спрэ́чнаю		 спрэ́чным спрэ́чнымі
М. спрэ́чным спрэ́чнай спрэ́чным спрэ́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спрэ́чыцца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. спрэ́чуся спрэ́чымся
2-я ас. спрэ́чышся спрэ́чыцеся
3-я ас. спрэ́чыцца спрэ́чацца
Прошлы час
м. спрэ́чыўся спрэ́чыліся
ж. спрэ́чылася
н. спрэ́чылася
Загадны лад
2-я ас. спрэ́чся спрэ́чцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час спрэ́чачыся

Крыніцы: piskunou2012.

спрэ́чыць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. спрэ́чу спрэ́чым
2-я ас. спрэ́чыш спрэ́чыце
3-я ас. спрэ́чыць спрэ́чаць
Прошлы час
м. спрэ́чыў спрэ́чылі
ж. спрэ́чыла
н. спрэ́чыла
Загадны лад
2-я ас. спрэ́ч спрэ́чце
Дзеепрыслоўе
цяп. час спрэ́чачы

Крыніцы: piskunou2012.