Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорстуфхцчшыэюя’

пра́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. пра́нне
Р. пра́ння
Д. пра́нню
В. пра́нне
Т. пра́ннем
М. пра́нні

Крыніцы: piskunou2012.

пра́нніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. пра́нніца пра́нніцы
Р. пра́нніцы пра́нніц
Д. пра́нніцы пра́нніцам
В. пра́нніцу пра́нніц
Т. пра́нніцай
пра́нніцаю		 пра́нніцамі
М. пра́нніцы пра́нніцах

Крыніцы: piskunou2012.

прано́жка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. прано́жка прано́жкі
Р. прано́жкі прано́жак
Д. прано́жцы прано́жкам
В. прано́жку прано́жкі
Т. прано́жкай
прано́жкаю		 прано́жкамі
М. прано́жцы прано́жках

Крыніцы: piskunou2012.

прано́заватасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. прано́заватасць
Р. прано́заватасці
Д. прано́заватасці
В. прано́заватасць
Т. прано́заватасцю
М. прано́заватасці

Крыніцы: piskunou2012.

прано́заваты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прано́заваты прано́заватая прано́заватае прано́заватыя
Р. прано́заватага прано́заватай
прано́заватае		 прано́заватага прано́заватых
Д. прано́заватаму прано́заватай прано́заватаму прано́заватым
В. прано́заваты (неадуш.)
прано́заватага (адуш.)		 прано́заватую прано́заватае прано́заватыя (неадуш.)
прано́заватых (адуш.)
Т. прано́заватым прано́заватай
прано́заватаю		 прано́заватым прано́заватымі
М. прано́заватым прано́заватай прано́заватым прано́заватых

Крыніцы: piskunou2012.

прано́зліва

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
прано́зліва прано́злівей -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

прано́злівасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. прано́злівасць
Р. прано́злівасці
Д. прано́злівасці
В. прано́злівасць
Т. прано́злівасцю
М. прано́злівасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прано́злівы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прано́злівы прано́злівая прано́злівае прано́злівыя
Р. прано́злівага прано́злівай
прано́злівае		 прано́злівага прано́злівых
Д. прано́зліваму прано́злівай прано́зліваму прано́злівым
В. прано́злівы
прано́злівага		 прано́злівую прано́злівае прано́злівыя
Т. прано́злівым прано́злівай
прано́зліваю		 прано́злівым прано́злівымі
М. прано́злівым прано́злівай прано́злівым прано́злівых

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012, tsbm1984.

прано́нс

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. прано́нс
Р. прано́нсу
Д. прано́нсу
В. прано́нс
Т. прано́нсам
М. прано́нсе

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прано́с

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. прано́с
Р. прано́су
Д. прано́су
В. прано́с
Т. прано́сам
М. прано́се

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.