Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

Ве́дрыца

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Ве́дрыца
Р. Ве́дрыцы
Д. Ве́дрыцы
В. Ве́дрыцу
Т. Ве́дрыцай
Ве́дрыцаю
М. Ве́дрыцы

Ве́дрыч

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Ве́дрыч
Р. Ве́дрыча
Д. Ве́дрычу
В. Ве́дрыч
Т. Ве́дрычам
М. Ве́дрычы

ве́ды

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. ве́ды
Р. ве́даў
Д. ве́дам
В. ве́ды
Т. ве́дамі
М. ве́дах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

веды́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. веды́зм
Р. веды́зму
Д. веды́зму
В. веды́зм
Т. веды́змам
М. веды́зме

Крыніцы: piskunou2012.

веды́йскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. веды́йскі веды́йская веды́йскае веды́йскія
Р. веды́йскага веды́йскай
веды́йскае		 веды́йскага веды́йскіх
Д. веды́йскаму веды́йскай веды́йскаму веды́йскім
В. веды́йскі (неадуш.)
веды́йскага (адуш.)		 веды́йскую веды́йскае веды́йскія (неадуш.)
веды́йскіх (адуш.)
Т. веды́йскім веды́йскай
веды́йскаю		 веды́йскім веды́йскімі
М. веды́йскім веды́йскай веды́йскім веды́йскіх

Крыніцы: piskunou2012.

веды́чна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
веды́чна - -

веды́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. веды́чны веды́чная веды́чнае веды́чныя
Р. веды́чнага веды́чнай
веды́чнае		 веды́чнага веды́чных
Д. веды́чнаму веды́чнай веды́чнаму веды́чным
В. веды́чны (неадуш.)
веды́чнага (адуш.)		 веды́чную веды́чнае веды́чныя (неадуш.)
веды́чных (адуш.)
Т. веды́чным веды́чнай
веды́чнаю		 веды́чным веды́чнымі
М. веды́чным веды́чнай веды́чным веды́чных

Крыніцы: piskunou2012.

ве́ер

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ве́ер ве́еры
Р. ве́ера ве́ераў
Д. ве́еру ве́ерам
В. ве́ер ве́еры
Т. ве́ерам ве́ерамі
М. ве́еры ве́ерах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

вееракры́лы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вееракры́лы вееракры́лая вееракры́лае вееракры́лыя
Р. вееракры́лага вееракры́лай
вееракры́лае		 вееракры́лага вееракры́лых
Д. вееракры́ламу вееракры́лай вееракры́ламу вееракры́лым
В. вееракры́лы (неадуш.)
вееракры́лага (адуш.)		 вееракры́лую вееракры́лае вееракры́лыя (неадуш.)
вееракры́лых (адуш.)
Т. вееракры́лым вееракры́лай
вееракры́лаю		 вееракры́лым вееракры́лымі
М. вееракры́лым вееракры́лай вееракры́лым вееракры́лых

Крыніцы: piskunou2012.

вееракры́лыя

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне

мн.
-
Н. вееракры́лыя
Р. вееракры́лых
Д. вееракры́лым
В. вееракры́лых
Т. вееракры́лымі
М. вееракры́лых

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.