Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвдеёжзілмноруыэюя-

гергетлі́вы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. гергетлі́вы гергетлі́вая гергетлі́вае гергетлі́выя
Р. гергетлі́вага гергетлі́вай
гергетлі́вае		 гергетлі́вага гергетлі́вых
Д. гергетлі́ваму гергетлі́вай гергетлі́ваму гергетлі́вым
В. гергетлі́вы (неадуш.)
гергетлі́вага (адуш.)		 гергетлі́вую гергетлі́вае гергетлі́выя (неадуш.)
гергетлі́вых (адуш.)
Т. гергетлі́вым гергетлі́вай
гергетлі́ваю		 гергетлі́вым гергетлі́вымі
М. гергетлі́вым гергетлі́вай гергетлі́вым гергетлі́вых

Крыніцы: piskunou2012.

гергетну́ць

‘аднакратны дзеяслоў да гергетаць’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. гергетну́ гергетнё́м
2-я ас. гергетне́ш гергетняце́
3-я ас. гергетне́ гергетну́ць
Прошлы час
м. гергетну́ў гергетну́лі
ж. гергетну́ла
н. гергетну́ла
Загадны лад
2-я ас. гергетні́ гергетні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час гергетну́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

ге́рдаць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. ге́рдаю ге́рдаем
2-я ас. ге́рдаеш ге́рдаеце
3-я ас. ге́рдае ге́рдаюць
Прошлы час
м. ге́рдаў ге́рдалі
ж. ге́рдала
н. ге́рдала
Загадны лад
2-я ас. ге́рдай ге́рдайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час ге́рдаючы

Крыніцы: piskunou2012.

Ге́рдзеўцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Ге́рдзеўцы
Р. Ге́рдзеўцаў
Д. Ге́рдзеўцам
В. Ге́рдзеўцы
Т. Ге́рдзеўцамі
М. Ге́рдзеўцах

Герду́цішкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Герду́цішкі
Р. Герду́цішак
Герду́цішкаў
Д. Герду́цішкам
В. Герду́цішкі
Т. Герду́цішкамі
М. Герду́цішках

Герду́шкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Герду́шкі
Р. Герду́шак
Герду́шкаў
Д. Герду́шкам
В. Герду́шкі
Т. Герду́шкамі
М. Герду́шках

Ге́ркі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Ге́ркі
Р. Ге́ркаў
Д. Ге́ркам
В. Ге́ркі
Т. Ге́ркамі
М. Ге́рках

герко́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. герко́н герко́ны
Р. герко́на герко́наў
Д. герко́ну герко́нам
В. герко́н герко́ны
Т. герко́нам герко́намі
М. герко́не герко́нах

Крыніцы: piskunou2012.

герко́навы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. герко́навы герко́навая герко́навае герко́навыя
Р. герко́навага герко́навай
герко́навае		 герко́навага герко́навых
Д. герко́наваму герко́навай герко́наваму герко́навым
В. герко́навы (неадуш.)
герко́навага (адуш.)		 герко́навую герко́навае герко́навыя (неадуш.)
герко́навых (адуш.)
Т. герко́навым герко́навай
герко́наваю		 герко́навым герко́навымі
М. герко́навым герко́навай герко́навым герко́навых

Крыніцы: piskunou2012.

геркуле́с

‘сілач’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. геркуле́с геркуле́сы
Р. геркуле́са геркуле́саў
Д. геркуле́су геркуле́сам
В. геркуле́са геркуле́саў
Т. геркуле́сам геркуле́самі
М. геркуле́се геркуле́сах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.