Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

прамуштрава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прамуштрава́ны прамуштрава́ная прамуштрава́нае прамуштрава́ныя
Р. прамуштрава́нага прамуштрава́най
прамуштрава́нае
прамуштрава́нага прамуштрава́ных
Д. прамуштрава́наму прамуштрава́най прамуштрава́наму прамуштрава́ным
В. прамуштрава́ны (неадуш.)
прамуштрава́нага (адуш.)
прамуштрава́ную прамуштрава́нае прамуштрава́ныя (неадуш.)
прамуштрава́ных (адуш.)
Т. прамуштрава́ным прамуштрава́най
прамуштрава́наю
прамуштрава́ным прамуштрава́нымі
М. прамуштрава́ным прамуштрава́най прамуштрава́ным прамуштрава́ных

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012.

прамуштрава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прамуштрава́ны прамуштрава́ная прамуштрава́нае прамуштрава́ныя
Р. прамуштрава́нага прамуштрава́най
прамуштрава́нае
прамуштрава́нага прамуштрава́ных
Д. прамуштрава́наму прамуштрава́най прамуштрава́наму прамуштрава́ным
В. прамуштрава́ны (неадуш.)
прамуштрава́нага (адуш.)
прамуштрава́ную прамуштрава́нае прамуштрава́ныя (неадуш.)
прамуштрава́ных (адуш.)
Т. прамуштрава́ным прамуштрава́най
прамуштрава́наю
прамуштрава́ным прамуштрава́нымі
М. прамуштрава́ным прамуштрава́най прамуштрава́ным прамуштрава́ных

Кароткая форма: прамуштрава́на.

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012.

прамуштрава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прамуштру́ю прамуштру́ем
2-я ас. прамуштру́еш прамуштру́еце
3-я ас. прамуштру́е прамуштру́юць
Прошлы час
м. прамуштрава́ў прамуштрава́лі
ж. прамуштрава́ла
н. прамуштрава́ла
Загадны лад
2-я ас. прамуштру́й прамуштру́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час прамуштрава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прамфінпла́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. прамфінпла́н
Р. прамфінпла́на
Д. прамфінпла́ну
В. прамфінпла́н
Т. прамфінпла́нам
М. прамфінпла́не

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, tsbm1984.

прамча́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прамча́ны прамча́ная прамча́нае прамча́ныя
Р. прамча́нага прамча́най
прамча́нае
прамча́нага прамча́ных
Д. прамча́наму прамча́най прамча́наму прамча́ным
В. прамча́ны (неадуш.)
прамча́нага (адуш.)
прамча́ную прамча́нае прамча́ныя (неадуш.)
прамча́ных (адуш.)
Т. прамча́ным прамча́най
прамча́наю
прамча́ным прамча́нымі
М. прамча́ным прамча́най прамча́ным прамча́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

прамча́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прамча́ны прамча́ная прамча́нае прамча́ныя
Р. прамча́нага прамча́най
прамча́нае
прамча́нага прамча́ных
Д. прамча́наму прамча́най прамча́наму прамча́ным
В. прамча́ны (неадуш.)
прамча́нага (адуш.)
прамча́ную прамча́нае прамча́ныя (неадуш.)
прамча́ных (адуш.)
Т. прамча́ным прамча́най
прамча́наю
прамча́ным прамча́нымі
М. прамча́ным прамча́най прамча́ным прамча́ных

Кароткая форма: прамча́на.

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

прамча́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прамчу́ся прамчы́мся
2-я ас. прамчы́шся прамчыце́ся
3-я ас. прамчы́цца прамча́цца
Прошлы час
м. прамча́ўся прамча́ліся
ж. прамча́лася
н. прамча́лася
Загадны лад
2-я ас. прамчы́ся прамчы́цеся
Дзеепрыслоўе
прош. час прамча́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прамча́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прамчу́ прамчы́м
2-я ас. прамчы́ш прамчыце́
3-я ас. прамчы́ць прамча́ць
Прошлы час
м. прамча́ў прамча́лі
ж. прамча́ла
н. прамча́ла
Загадны лад
2-я ас. прамчы́ прамчы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час прамча́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прамы́

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прамы́ прама́я прамо́е прамы́я
Р. прамо́га прамо́й
прамо́е
прамо́га прамы́х
Д. прамо́му прамо́й прамо́му прамы́м
В. прамы́ (неадуш.)
прамо́га (адуш.)
праму́ю прамо́е прамы́я (неадуш.)
прамы́х (адуш.)
Т. прамы́м прамо́й
прамо́ю
прамы́м прамы́мі
М. прамы́м прамо́й прамы́м прамы́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прамыва́льнае

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
н.
Н. прамыва́льнае
Р. прамыва́льнага
Д. прамыва́льнаму
В. прамыва́льнае
Т. прамыва́льным
М. прамыва́льным

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.