Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёіклмнопрстуфхцчшыьэюя

свабо́да

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. свабо́да
Р. свабо́ды
Д. свабо́дзе
В. свабо́ду
Т. свабо́дай
свабо́даю
М. свабо́дзе

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Свабо́да

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Свабо́да
Р. Свабо́ды
Д. Свабо́дзе
В. Свабо́ду
Т. Свабо́дай
Свабо́даю
М. Свабо́дзе

свабодалю́б

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. свабодалю́б свабодалю́бы
Р. свабодалю́ба свабодалю́баў
Д. свабодалю́бу свабодалю́бам
В. свабодалю́ба свабодалю́баў
Т. свабодалю́бам свабодалю́бамі
М. свабодалю́бе свабодалю́бах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

свабо́далюбіва

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
свабо́далюбіва свабо́далюбівей -

свабодалюбі́вы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. свабодалюбі́вы свабодалюбі́вая свабодалюбі́вае свабодалюбі́выя
Р. свабодалюбі́вага свабодалюбі́вай
свабодалюбі́вае		 свабодалюбі́вага свабодалюбі́вых
Д. свабодалюбі́ваму свабодалюбі́вай свабодалюбі́ваму свабодалюбі́вым
В. свабодалюбі́вы (неадуш.)
свабодалюбі́вага (адуш.)		 свабодалюбі́вую свабодалюбі́вае свабодалюбі́выя (неадуш.)
свабодалюбі́вых (адуш.)
Т. свабодалюбі́вым свабодалюбі́вай
свабодалюбі́ваю		 свабодалюбі́вым свабодалюбі́вымі
М. свабодалюбі́вым свабодалюбі́вай свабодалюбі́вым свабодалюбі́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

свабо́далюбна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
свабо́далюбна свабо́далюбней -

свабодалю́бнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. свабодалю́бнасць
Р. свабодалю́бнасці
Д. свабодалю́бнасці
В. свабодалю́бнасць
Т. свабодалю́бнасцю
М. свабодалю́бнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

свабодалю́бны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. свабодалю́бны свабодалю́бная свабодалю́бнае свабодалю́бныя
Р. свабодалю́бнага свабодалю́бнай
свабодалю́бнае		 свабодалю́бнага свабодалю́бных
Д. свабодалю́бнаму свабодалю́бнай свабодалю́бнаму свабодалю́бным
В. свабодалю́бны (неадуш.)
свабодалю́бнага (адуш.)		 свабодалю́бную свабодалю́бнае свабодалю́бныя (неадуш.)
свабодалю́бных (адуш.)
Т. свабодалю́бным свабодалю́бнай
свабодалю́бнаю		 свабодалю́бным свабодалю́бнымі
М. свабодалю́бным свабодалю́бнай свабодалю́бным свабодалю́бных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsblm1996, tsbm1984.

свабодалю́бства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. свабодалю́бства
Р. свабодалю́бства
Д. свабодалю́бству
В. свабодалю́бства
Т. свабодалю́бствам
М. свабодалю́бстве

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

свабо́дамысна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
свабо́дамысна свабо́дамысней -