прамазу́ціцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прамазу́чуся |
прамазу́цімся |
| 2-я ас. |
прамазу́цішся |
прамазу́ціцеся |
| 3-я ас. |
прамазу́ціцца |
прамазу́цяцца |
| Прошлы час |
| м. |
прамазу́ціўся |
прамазу́ціліся |
| ж. |
прамазу́цілася |
| н. |
прамазу́цілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прамазу́цься |
прамазу́цьцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прамазу́ціўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прамазу́ціць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прамазу́чу |
прамазу́цім |
| 2-я ас. |
прамазу́ціш |
прамазу́ціце |
| 3-я ас. |
прамазу́ціць |
прамазу́цяць |
| Прошлы час |
| м. |
прамазу́ціў |
прамазу́цілі |
| ж. |
прамазу́ціла |
| н. |
прамазу́ціла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прамазу́ць |
прамазу́цьце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прамазу́ціўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прамазу́чаны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прамазу́чаны |
прамазу́чаная |
прамазу́чанае |
прамазу́чаныя |
| Р. |
прамазу́чанага |
прамазу́чанай прамазу́чанае |
прамазу́чанага |
прамазу́чаных |
| Д. |
прамазу́чанаму |
прамазу́чанай |
прамазу́чанаму |
прамазу́чаным |
| В. |
прамазу́чаны (неадуш.) прамазу́чанага (адуш.) |
прамазу́чаную |
прамазу́чанае |
прамазу́чаныя (неадуш.) прамазу́чаных (адуш.) |
| Т. |
прамазу́чаным |
прамазу́чанай прамазу́чанаю |
прамазу́чаным |
прамазу́чанымі |
| М. |
прамазу́чаным |
прамазу́чанай |
прамазу́чаным |
прамазу́чаных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
прамазу́чаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прамазу́чаны |
прамазу́чаная |
прамазу́чанае |
прамазу́чаныя |
| Р. |
прамазу́чанага |
прамазу́чанай прамазу́чанае |
прамазу́чанага |
прамазу́чаных |
| Д. |
прамазу́чанаму |
прамазу́чанай |
прамазу́чанаму |
прамазу́чаным |
| В. |
прамазу́чаны (неадуш.) прамазу́чанага (адуш.) |
прамазу́чаную |
прамазу́чанае |
прамазу́чаныя (неадуш.) прамазу́чаных (адуш.) |
| Т. |
прамазу́чаным |
прамазу́чанай прамазу́чанаю |
прамазу́чаным |
прамазу́чанымі |
| М. |
прамазу́чаным |
прамазу́чанай |
прамазу́чаным |
прамазу́чаных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
прамазу́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прамазу́чаны |
прамазу́чаная |
прамазу́чанае |
прамазу́чаныя |
| Р. |
прамазу́чанага |
прамазу́чанай прамазу́чанае |
прамазу́чанага |
прамазу́чаных |
| Д. |
прамазу́чанаму |
прамазу́чанай |
прамазу́чанаму |
прамазу́чаным |
| В. |
прамазу́чаны (неадуш.) прамазу́чанага (адуш.) |
прамазу́чаную |
прамазу́чанае |
прамазу́чаныя (неадуш.) прамазу́чаных (адуш.) |
| Т. |
прамазу́чаным |
прамазу́чанай прамазу́чанаю |
прамазу́чаным |
прамазу́чанымі |
| М. |
прамазу́чаным |
прамазу́чанай |
прамазу́чаным |
прамазу́чаных |
Кароткая форма: прамазу́чана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
прамака́льнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прамака́льнасць |
| Р. |
прамака́льнасці |
| Д. |
прамака́льнасці |
| В. |
прамака́льнасць |
| Т. |
прамака́льнасцю |
| М. |
прамака́льнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
прамака́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прамака́льны |
прамака́льная |
прамака́льнае |
прамака́льныя |
| Р. |
прамака́льнага |
прамака́льнай прамака́льнае |
прамака́льнага |
прамака́льных |
| Д. |
прамака́льнаму |
прамака́льнай |
прамака́льнаму |
прамака́льным |
| В. |
прамака́льны (неадуш.) прамака́льнага (адуш.) |
прамака́льную |
прамака́льнае |
прамака́льныя (неадуш.) прамака́льных (адуш.) |
| Т. |
прамака́льным |
прамака́льнай прамака́льнаю |
прамака́льным |
прамака́льнымі |
| М. |
прамака́льным |
прамака́льнай |
прамака́льным |
прамака́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прамака́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прамака́нне |
| Р. |
прамака́ння |
| Д. |
прамака́нню |
| В. |
прамака́нне |
| Т. |
прамака́ннем |
| М. |
прамака́нні |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
прамака́тка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прамака́тка |
прамака́ткі |
| Р. |
прамака́ткі |
прамака́так |
| Д. |
прамака́тцы |
прамака́ткам |
| В. |
прамака́тку |
прамака́ткі |
| Т. |
прамака́ткай прамака́ткаю |
прамака́ткамі |
| М. |
прамака́тцы |
прамака́тках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прамака́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прамака́ю |
прамака́ем |
| 2-я ас. |
прамака́еш |
прамака́еце |
| 3-я ас. |
прамака́е |
прамака́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прамака́ў |
прамака́лі |
| ж. |
прамака́ла |
| н. |
прамака́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прамака́й |
прамака́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прамака́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.