прапацява́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прапацява́ю |
прапацява́ем |
| 2-я ас. |
прапацява́еш |
прапацява́еце |
| 3-я ас. |
прапацява́е |
прапацява́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прапацява́ў |
прапацява́лі |
| ж. |
прапацява́ла |
| н. |
прапацява́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прапацява́й |
прапацява́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прапацява́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прапа́шнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прапа́шнік |
прапа́шнікі |
| Р. |
прапа́шніка |
прапа́шнікаў |
| Д. |
прапа́шніку |
прапа́шнікам |
| В. |
прапа́шнік |
прапа́шнікі |
| Т. |
прапа́шнікам |
прапа́шнікамі |
| М. |
прапа́шніку |
прапа́шніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прапашны́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прапашны́ |
прапашна́я |
прапашно́е |
прапашны́я |
| Р. |
прапашно́га |
прапашно́й прапашно́е |
прапашно́га |
прапашны́х |
| Д. |
прапашно́му |
прапашно́й |
прапашно́му |
прапашны́м |
| В. |
прапашны́ (неадуш.) прапашно́га (адуш.) |
прапашну́ю |
прапашно́е |
прапашны́я (неадуш.) прапашны́х (адуш.) |
| Т. |
прапашны́м |
прапашно́й прапашно́ю |
прапашны́м |
прапашны́мі |
| М. |
прапашны́м |
прапашно́й |
прапашны́м |
прапашны́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прапа́шчы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прапа́шчы |
прапа́шчая |
прапа́шчае |
прапа́шчыя |
| Р. |
прапа́шчага |
прапа́шчай прапа́шчае |
прапа́шчага |
прапа́шчых |
| Д. |
прапа́шчаму |
прапа́шчай |
прапа́шчаму |
прапа́шчым |
| В. |
прапа́шчы (неадуш.) прапа́шчага (адуш.) |
прапа́шчую |
прапа́шчае |
прапа́шчыя (неадуш.) прапа́шчых (адуш.) |
| Т. |
прапа́шчым |
прапа́шчай прапа́шчаю |
прапа́шчым |
прапа́шчымі |
| М. |
прапа́шчым |
прапа́шчай |
прапа́шчым |
прапа́шчых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прапая́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прапая́ны |
прапая́ная |
прапая́нае |
прапая́ныя |
| Р. |
прапая́нага |
прапая́най прапая́нае |
прапая́нага |
прапая́ных |
| Д. |
прапая́наму |
прапая́най |
прапая́наму |
прапая́ным |
| В. |
прапая́ны (неадуш.) прапая́нага (адуш.) |
прапая́ную |
прапая́нае |
прапая́ныя (неадуш.) прапая́ных (адуш.) |
| Т. |
прапая́ным |
прапая́най прапая́наю |
прапая́ным |
прапая́нымі |
| М. |
прапая́ным |
прапая́най |
прапая́ным |
прапая́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
прапая́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прапая́ны |
прапая́ная |
прапая́нае |
прапая́ныя |
| Р. |
прапая́нага |
прапая́най прапая́нае |
прапая́нага |
прапая́ных |
| Д. |
прапая́наму |
прапая́най |
прапая́наму |
прапая́ным |
| В. |
прапая́ны (неадуш.) прапая́нага (адуш.) |
прапая́ную |
прапая́нае |
прапая́ныя (неадуш.) прапая́ных (адуш.) |
| Т. |
прапая́ным |
прапая́най прапая́наю |
прапая́ным |
прапая́нымі |
| М. |
прапая́ным |
прапая́най |
прапая́ным |
прапая́ных |
Кароткая форма: прапая́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
прапая́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прапая́ю |
прапая́ем |
| 2-я ас. |
прапая́еш |
прапая́еце |
| 3-я ас. |
прапая́е |
прапая́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прапая́ў |
прапая́лі |
| ж. |
прапая́ла |
| н. |
прапая́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прапая́й |
прапая́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прапая́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прапедэ́ўтыка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прапедэ́ўтыка |
| Р. |
прапедэ́ўтыкі |
| Д. |
прапедэ́ўтыцы |
| В. |
прапедэ́ўтыку |
| Т. |
прапедэ́ўтыкай прапедэ́ўтыкаю |
| М. |
прапедэ́ўтыцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прапедэўты́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прапедэўты́чны |
прапедэўты́чная |
прапедэўты́чнае |
прапедэўты́чныя |
| Р. |
прапедэўты́чнага |
прапедэўты́чнай прапедэўты́чнае |
прапедэўты́чнага |
прапедэўты́чных |
| Д. |
прапедэўты́чнаму |
прапедэўты́чнай |
прапедэўты́чнаму |
прапедэўты́чным |
| В. |
прапедэўты́чны (неадуш.) прапедэўты́чнага (адуш.) |
прапедэўты́чную |
прапедэўты́чнае |
прапедэўты́чныя (неадуш.) прапедэўты́чных (адуш.) |
| Т. |
прапедэўты́чным |
прапедэўты́чнай прапедэўты́чнаю |
прапедэўты́чным |
прапедэўты́чнымі |
| М. |
прапедэўты́чным |
прапедэўты́чнай |
прапедэўты́чным |
прапедэўты́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прапеле́нт
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прапеле́нт |
прапеле́нты |
| Р. |
прапеле́нту |
прапеле́нтаў |
| Д. |
прапеле́нту |
прапеле́нтам |
| В. |
прапеле́нт |
прапеле́нты |
| Т. |
прапеле́нтам |
прапеле́нтамі |
| М. |
прапеле́нце |
прапеле́нтах |
Крыніцы:
piskunou2012.