Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

прапацява́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прапацява́ю прапацява́ем
2-я ас. прапацява́еш прапацява́еце
3-я ас. прапацява́е прапацява́юць
Прошлы час
м. прапацява́ў прапацява́лі
ж. прапацява́ла
н. прапацява́ла
Загадны лад
2-я ас. прапацява́й прапацява́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прапацява́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

прапа́шнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. прапа́шнік прапа́шнікі
Р. прапа́шніка прапа́шнікаў
Д. прапа́шніку прапа́шнікам
В. прапа́шнік прапа́шнікі
Т. прапа́шнікам прапа́шнікамі
М. прапа́шніку прапа́шніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прапашны́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прапашны́ прапашна́я прапашно́е прапашны́я
Р. прапашно́га прапашно́й
прапашно́е
прапашно́га прапашны́х
Д. прапашно́му прапашно́й прапашно́му прапашны́м
В. прапашны́ (неадуш.)
прапашно́га (адуш.)
прапашну́ю прапашно́е прапашны́я (неадуш.)
прапашны́х (адуш.)
Т. прапашны́м прапашно́й
прапашно́ю
прапашны́м прапашны́мі
М. прапашны́м прапашно́й прапашны́м прапашны́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прапа́шчы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прапа́шчы прапа́шчая прапа́шчае прапа́шчыя
Р. прапа́шчага прапа́шчай
прапа́шчае
прапа́шчага прапа́шчых
Д. прапа́шчаму прапа́шчай прапа́шчаму прапа́шчым
В. прапа́шчы (неадуш.)
прапа́шчага (адуш.)
прапа́шчую прапа́шчае прапа́шчыя (неадуш.)
прапа́шчых (адуш.)
Т. прапа́шчым прапа́шчай
прапа́шчаю
прапа́шчым прапа́шчымі
М. прапа́шчым прапа́шчай прапа́шчым прапа́шчых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прапая́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прапая́ны прапая́ная прапая́нае прапая́ныя
Р. прапая́нага прапая́най
прапая́нае
прапая́нага прапая́ных
Д. прапая́наму прапая́най прапая́наму прапая́ным
В. прапая́ны (неадуш.)
прапая́нага (адуш.)
прапая́ную прапая́нае прапая́ныя (неадуш.)
прапая́ных (адуш.)
Т. прапая́ным прапая́най
прапая́наю
прапая́ным прапая́нымі
М. прапая́ным прапая́най прапая́ным прапая́ных

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012.

прапая́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прапая́ны прапая́ная прапая́нае прапая́ныя
Р. прапая́нага прапая́най
прапая́нае
прапая́нага прапая́ных
Д. прапая́наму прапая́най прапая́наму прапая́ным
В. прапая́ны (неадуш.)
прапая́нага (адуш.)
прапая́ную прапая́нае прапая́ныя (неадуш.)
прапая́ных (адуш.)
Т. прапая́ным прапая́най
прапая́наю
прапая́ным прапая́нымі
М. прапая́ным прапая́най прапая́ным прапая́ных

Кароткая форма: прапая́на.

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012.

прапая́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прапая́ю прапая́ем
2-я ас. прапая́еш прапая́еце
3-я ас. прапая́е прапая́юць
Прошлы час
м. прапая́ў прапая́лі
ж. прапая́ла
н. прапая́ла
Загадны лад
2-я ас. прапая́й прапая́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час прапая́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прапедэ́ўтыка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. прапедэ́ўтыка
Р. прапедэ́ўтыкі
Д. прапедэ́ўтыцы
В. прапедэ́ўтыку
Т. прапедэ́ўтыкай
прапедэ́ўтыкаю
М. прапедэ́ўтыцы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прапедэўты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прапедэўты́чны прапедэўты́чная прапедэўты́чнае прапедэўты́чныя
Р. прапедэўты́чнага прапедэўты́чнай
прапедэўты́чнае
прапедэўты́чнага прапедэўты́чных
Д. прапедэўты́чнаму прапедэўты́чнай прапедэўты́чнаму прапедэўты́чным
В. прапедэўты́чны (неадуш.)
прапедэўты́чнага (адуш.)
прапедэўты́чную прапедэўты́чнае прапедэўты́чныя (неадуш.)
прапедэўты́чных (адуш.)
Т. прапедэўты́чным прапедэўты́чнай
прапедэўты́чнаю
прапедэўты́чным прапедэўты́чнымі
М. прапедэўты́чным прапедэўты́чнай прапедэўты́чным прапедэўты́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прапеле́нт

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. прапеле́нт прапеле́нты
Р. прапеле́нту прапеле́нтаў
Д. прапеле́нту прапеле́нтам
В. прапеле́нт прапеле́нты
Т. прапеле́нтам прапеле́нтамі
М. прапеле́нце прапеле́нтах

Крыніцы: piskunou2012.