пралама́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пралама́ны |
пралама́ная |
пралама́нае |
пралама́ныя |
| Р. |
пралама́нага |
пралама́най пралама́нае |
пралама́нага |
пралама́ных |
| Д. |
пралама́наму |
пралама́най |
пралама́наму |
пралама́ным |
| В. |
пралама́ны (неадуш.) пралама́нага (адуш.) |
пралама́ную |
пралама́нае |
пралама́ныя (неадуш.) пралама́ных (адуш.) |
| Т. |
пралама́ным |
пралама́най пралама́наю |
пралама́ным |
пралама́нымі |
| М. |
пралама́ным |
пралама́най |
пралама́ным |
пралама́ных |
Кароткая форма: пралама́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
пралама́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прало́міцца |
прало́мяцца |
| Прошлы час |
| м. |
пралама́ўся |
пралама́ліся |
| ж. |
пралама́лася |
| н. |
пралама́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пралама́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пралама́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пралама́юся |
пралама́емся |
| 2-я ас. |
пралама́ешся |
пралама́ецеся |
| 3-я ас. |
пралама́ецца |
пралама́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
пралама́ўся |
пралама́ліся |
| ж. |
пралама́лася |
| н. |
пралама́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пралама́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
пралама́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
праламлю́ |
прало́мім |
| 2-я ас. |
прало́міш |
прало́міце |
| 3-я ас. |
прало́міць |
прало́мяць |
| Прошлы час |
| м. |
пралама́ў |
пралама́лі |
| ж. |
пралама́ла |
| н. |
пралама́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
праламі́ |
праламі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пралама́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
праламі́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
праламі́н |
праламі́ны |
| Р. |
праламі́ну |
праламі́наў |
| Д. |
праламі́ну |
праламі́нам |
| В. |
праламі́н |
праламі́ны |
| Т. |
праламі́нам |
праламі́намі |
| М. |
праламі́не |
праламі́нах |
Крыніцы:
piskunou2012.
праламле́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
праламле́нне |
праламле́нні |
| Р. |
праламле́ння |
праламле́нняў |
| Д. |
праламле́нню |
праламле́нням |
| В. |
праламле́нне |
праламле́нні |
| Т. |
праламле́ннем |
праламле́ннямі |
| М. |
праламле́нні |
праламле́ннях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
праламля́льнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
праламля́льнасць |
| Р. |
праламля́льнасці |
| Д. |
праламля́льнасці |
| В. |
праламля́льнасць |
| Т. |
праламля́льнасцю |
| М. |
праламля́льнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
праламля́льнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
праламля́льнік |
праламля́льнікі |
| Р. |
праламля́льніка |
праламля́льнікаў |
| Д. |
праламля́льніку |
праламля́льнікам |
| В. |
праламля́льнік |
праламля́льнікі |
| Т. |
праламля́льнікам |
праламля́льнікамі |
| М. |
праламля́льніку |
праламля́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
праламля́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
праламля́льны |
праламля́льная |
праламля́льнае |
праламля́льныя |
| Р. |
праламля́льнага |
праламля́льнай праламля́льнае |
праламля́льнага |
праламля́льных |
| Д. |
праламля́льнаму |
праламля́льнай |
праламля́льнаму |
праламля́льным |
| В. |
праламля́льны (неадуш.) праламля́льнага (адуш.) |
праламля́льную |
праламля́льнае |
праламля́льныя (неадуш.) праламля́льных (адуш.) |
| Т. |
праламля́льным |
праламля́льнай праламля́льнаю |
праламля́льным |
праламля́льнымі |
| М. |
праламля́льным |
праламля́льнай |
праламля́льным |
праламля́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.