Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

відо́вішчны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. відо́вішчны відо́вішчная відо́вішчнае відо́вішчныя
Р. відо́вішчнага відо́вішчнай
відо́вішчнае
відо́вішчнага відо́вішчных
Д. відо́вішчнаму відо́вішчнай відо́вішчнаму відо́вішчным
В. відо́вішчны (неадуш.)
відо́вішчнага (адуш.)
відо́вішчную відо́вішчнае відо́вішчныя (неадуш.)
відо́вішчных (адуш.)
Т. відо́вішчным відо́вішчнай
відо́вішчнаю
відо́вішчным відо́вішчнымі
М. відо́вішчным відо́вішчнай відо́вішчным відо́вішчных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

відо́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. відо́к відкі́
Р. відка́ відко́ў
Д. відку́ відка́м
В. відо́к відкі́
Т. відко́м відка́мі
М. відку́ відка́х

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

Відо́кі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Відо́кі
Р. Відо́к
Відо́каў
Д. Відо́кам
В. Відо́кі
Т. Відо́камі
М. Відо́ках

відо́масць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз. мн.
Н. відо́масць відо́масці
Р. відо́масці відо́масцяў
відо́масцей
Д. відо́масці відо́масцям
В. відо́масць відо́масці
Т. відо́масцю відо́масцямі
М. відо́масці відо́масцях

Крыніцы: piskunou2012.

відо́мец

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. відо́мец
Р. відо́мцу
Д. відо́мцу
В. відо́мец
Т. відо́мцам
М. відо́мцы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

відо́мы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. відо́мы відо́мая відо́мае відо́мыя
Р. відо́мага відо́май
відо́мае
відо́мага відо́мых
Д. відо́маму відо́май відо́маму відо́мым
В. відо́мы (неадуш.)
відо́мага (адуш.)
відо́мую відо́мае відо́мыя (неадуш.)
відо́мых (адуш.)
Т. відо́мым відо́май
відо́маю
відо́мым відо́мымі
М. відо́мым відо́май відо́мым відо́мых

Крыніцы: piskunou2012.

відо́чна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
відо́чна відо́чней -

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012.

відо́чнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз. мн.
Н. відо́чнасць відо́чнасці
Р. відо́чнасці відо́чнасцяў
відо́чнасцей
Д. відо́чнасці відо́чнасцям
В. відо́чнасць відо́чнасці
Т. відо́чнасцю відо́чнасцямі
М. відо́чнасці відо́чнасцях

Крыніцы: piskunou2012.

відо́чны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. відо́чны відо́чная відо́чнае відо́чныя
Р. відо́чнага відо́чнай
відо́чнае
відо́чнага відо́чных
Д. відо́чнаму відо́чнай відо́чнаму відо́чным
В. відо́чны (неадуш.)
відо́чнага (адуш.)
відо́чную відо́чнае відо́чныя (неадуш.)
відо́чных (адуш.)
Т. відо́чным відо́чнай
відо́чнаю
відо́чным відо́чнымі
М. відо́чным відо́чнай відо́чным відо́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

відо́шча

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
відо́шча - -

Крыніцы: piskunou2012.