практыка́нцкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
практыка́нцкі |
практыка́нцкая |
практыка́нцкае |
практыка́нцкія |
| Р. |
практыка́нцкага |
практыка́нцкай
практыка́нцкае |
практыка́нцкага |
практыка́нцкіх |
| Д. |
практыка́нцкаму |
практыка́нцкай |
практыка́нцкаму |
практыка́нцкім |
| В. |
практыка́нцкі (неадуш.)
практыка́нцкага (адуш.) |
практыка́нцкую |
практыка́нцкае |
практыка́нцкія (неадуш.)
практыка́нцкіх (адуш.) |
| Т. |
практыка́нцкім |
практыка́нцкай
практыка́нцкаю |
практыка́нцкім |
практыка́нцкімі |
| М. |
практыка́нцкім |
практыка́нцкай |
практыка́нцкім |
практыка́нцкіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
практыка́нцтва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
практыка́нцтва |
| Р. |
практыка́нцтва |
| Д. |
практыка́нцтву |
| В. |
практыка́нцтва |
| Т. |
практыка́нцтвам |
| М. |
практыка́нцтве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
практыко́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
практыко́ўка |
практыко́ўкі |
| Р. |
практыко́ўкі |
практыко́вак |
| Д. |
практыко́ўцы |
практыко́ўкам |
| В. |
практыко́ўку |
практыко́ўкі |
| Т. |
практыко́ўкай
практыко́ўкаю |
практыко́ўкамі |
| М. |
практыко́ўцы |
практыко́ўках |
Крыніцы:
piskunou2012.
пра́ктыкум
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пра́ктыкум |
пра́ктыкумы |
| Р. |
пра́ктыкуму |
пра́ктыкумаў |
| Д. |
пра́ктыкуму |
пра́ктыкумам |
| В. |
пра́ктыкум |
пра́ктыкумы |
| Т. |
пра́ктыкумам |
пра́ктыкумамі |
| М. |
пра́ктыкуме |
пра́ктыкумах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
практыку́ючы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
практыку́ючы |
практыку́ючая |
практыку́ючае |
практыку́ючыя |
| Р. |
практыку́ючага |
практыку́ючай
практыку́ючае |
практыку́ючага |
практыку́ючых |
| Д. |
практыку́ючаму |
практыку́ючай |
практыку́ючаму |
практыку́ючым |
| В. |
практыку́ючы (неадуш.)
практыку́ючага (адуш.) |
практыку́ючую |
практыку́ючае |
практыку́ючыя (неадуш.)
практыку́ючых (адуш.) |
| Т. |
практыку́ючым |
практыку́ючай
практыку́ючаю |
практыку́ючым |
практыку́ючымі |
| М. |
практыку́ючым |
практыку́ючай |
практыку́ючым |
практыку́ючых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012.
практыку́ючы
дзеепрыметнік, незалежны стан, цяперашні час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
практыку́ючы |
практыку́ючая |
практыку́ючае |
практыку́ючыя |
| Р. |
практыку́ючага |
практыку́ючай
практыку́ючае |
практыку́ючага |
практыку́ючых |
| Д. |
практыку́ючаму |
практыку́ючай |
практыку́ючаму |
практыку́ючым |
| В. |
практыку́ючы (неадуш.)
практыку́ючага (адуш.) |
практыку́ючую |
практыку́ючае |
практыку́ючыя (неадуш.)
практыку́ючых (адуш.) |
| Т. |
практыку́ючым |
практыку́ючай
практыку́ючаю |
практыку́ючым |
практыку́ючымі |
| М. |
практыку́ючым |
практыку́ючай |
практыку́ючым |
практыку́ючых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012.
практы́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
практы́т |
| Р. |
практы́ту |
| Д. |
практы́ту |
| В. |
практы́т |
| Т. |
практы́там |
| М. |
практы́це |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
практыцы́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
практыцы́зм |
| Р. |
практыцы́зму |
| Д. |
практыцы́зму |
| В. |
практыцы́зм |
| Т. |
практыцы́змам |
| М. |
практыцы́зме |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
практы́чна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| практы́чна |
практы́чней |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.