тро́шчаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
тро́шчаны |
тро́шчаная |
тро́шчанае |
тро́шчаныя |
| Р. |
тро́шчанага |
тро́шчанай тро́шчанае |
тро́шчанага |
тро́шчаных |
| Д. |
тро́шчанаму |
тро́шчанай |
тро́шчанаму |
тро́шчаным |
| В. |
тро́шчаны (неадуш.) тро́шчанага (адуш.) |
тро́шчаную |
тро́шчанае |
тро́шчаныя (неадуш.) тро́шчаных (адуш.) |
| Т. |
тро́шчаным |
тро́шчанай тро́шчанаю |
тро́шчаным |
тро́шчанымі |
| М. |
тро́шчаным |
тро́шчанай |
тро́шчаным |
тро́шчаных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
тро́шчаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
тро́шчаны |
тро́шчаная |
тро́шчанае |
тро́шчаныя |
| Р. |
тро́шчанага |
тро́шчанай тро́шчанае |
тро́шчанага |
тро́шчаных |
| Д. |
тро́шчанаму |
тро́шчанай |
тро́шчанаму |
тро́шчаным |
| В. |
тро́шчаны (неадуш.) тро́шчанага (адуш.) |
тро́шчаную |
тро́шчанае |
тро́шчаныя (неадуш.) тро́шчаных (адуш.) |
| Т. |
тро́шчаным |
тро́шчанай тро́шчанаю |
тро́шчаным |
тро́шчанымі |
| М. |
тро́шчаным |
тро́шчанай |
тро́шчаным |
тро́шчаных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Тро́я
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Тро́я |
| Р. |
Тро́і |
| Д. |
Тро́і |
| В. |
Тро́ю |
| Т. |
Тро́яй Тро́яю |
| М. |
Тро́і |
труба́
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
труба́ |
тру́бы трубы́ |
| Р. |
трубы́ |
тру́б |
| Д. |
трубе́ |
тру́бам |
| В. |
трубу́ |
тру́бы трубы́ |
| Т. |
трубо́й трубо́ю |
тру́бамі |
| М. |
трубе́ |
тру́бах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
трубавалачы́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
трубавалачы́льны |
трубавалачы́льная |
трубавалачы́льнае |
трубавалачы́льныя |
| Р. |
трубавалачы́льнага |
трубавалачы́льнай трубавалачы́льнае |
трубавалачы́льнага |
трубавалачы́льных |
| Д. |
трубавалачы́льнаму |
трубавалачы́льнай |
трубавалачы́льнаму |
трубавалачы́льным |
| В. |
трубавалачы́льны (неадуш.) трубавалачы́льнага (адуш.) |
трубавалачы́льную |
трубавалачы́льнае |
трубавалачы́льныя (неадуш.) трубавалачы́льных (адуш.) |
| Т. |
трубавалачы́льным |
трубавалачы́льнай трубавалачы́льнаю |
трубавалачы́льным |
трубавалачы́льнымі |
| М. |
трубавалачы́льным |
трубавалачы́льнай |
трубавалачы́льным |
трубавалачы́льных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
трубавалачы́льшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
трубавалачы́льшчык |
трубавалачы́льшчыкі |
| Р. |
трубавалачы́льшчыка |
трубавалачы́льшчыкаў |
| Д. |
трубавалачы́льшчыку |
трубавалачы́льшчыкам |
| В. |
трубавалачы́льшчыка |
трубавалачы́льшчыкаў |
| Т. |
трубавалачы́льшчыкам |
трубавалачы́льшчыкамі |
| М. |
трубавалачы́льшчыку |
трубавалачы́льшчыках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
трубавалачэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
трубавалачэ́нне |
| Р. |
трубавалачэ́ння |
| Д. |
трубавалачэ́нню |
| В. |
трубавалачэ́нне |
| Т. |
трубавалачэ́ннем |
| М. |
трубавалачэ́нні |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
трубаво́з
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
трубаво́з |
трубаво́зы |
| Р. |
трубаво́за |
трубаво́заў |
| Д. |
трубаво́зу |
трубаво́зам |
| В. |
трубаво́з |
трубаво́зы |
| Т. |
трубаво́зам |
трубаво́замі |
| М. |
трубаво́зе |
трубаво́зах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.