прадвадзі́цельскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прадвадзі́цельскі |
прадвадзі́цельская |
прадвадзі́цельскае |
прадвадзі́цельскія |
| Р. |
прадвадзі́цельскага |
прадвадзі́цельскай
прадвадзі́цельскае |
прадвадзі́цельскага |
прадвадзі́цельскіх |
| Д. |
прадвадзі́цельскаму |
прадвадзі́цельскай |
прадвадзі́цельскаму |
прадвадзі́цельскім |
| В. |
прадвадзі́цельскі (неадуш.)
прадвадзі́цельскага (адуш.) |
прадвадзі́цельскую |
прадвадзі́цельскае |
прадвадзі́цельскія (неадуш.)
прадвадзі́цельскіх (адуш.) |
| Т. |
прадвадзі́цельскім |
прадвадзі́цельскай
прадвадзі́цельскаю |
прадвадзі́цельскім |
прадвадзі́цельскімі |
| М. |
прадвадзі́цельскім |
прадвадзі́цельскай |
прадвадзі́цельскім |
прадвадзі́цельскіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прадвадзі́цельства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прадвадзі́цельства |
| Р. |
прадвадзі́цельства |
| Д. |
прадвадзі́цельству |
| В. |
прадвадзі́цельства |
| Т. |
прадвадзі́цельствам |
| М. |
прадвадзі́цельстве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прадве́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прадве́к |
| Р. |
прадве́ку |
| Д. |
прадве́ку |
| В. |
прадве́к |
| Т. |
прадве́кам |
| М. |
прадве́ку |
Крыніцы:
piskunou2012.
прадве́сне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прадве́сне |
| Р. |
прадве́сня |
| Д. |
прадве́сню |
| В. |
прадве́сне |
| Т. |
прадве́снем |
| М. |
прадве́сні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прадве́снік
‘асоба’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прадве́снік |
прадве́снікі |
| Р. |
прадве́сніка |
прадве́снікаў |
| Д. |
прадве́сніку |
прадве́снікам |
| В. |
прадве́сніка |
прадве́снікаў |
| Т. |
прадве́снікам |
прадве́снікамі |
| М. |
прадве́сніку |
прадве́сніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прадве́снік
‘прадмет; з'ява’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прадве́снік |
прадве́снікі |
| Р. |
прадве́сніка |
прадве́снікаў |
| Д. |
прадве́сніку |
прадве́снікам |
| В. |
прадве́снік |
прадве́снікі |
| Т. |
прадве́снікам |
прадве́снікамі |
| М. |
прадве́сніку |
прадве́сніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прадве́сніца
‘асоба’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прадве́сніца |
прадве́сніцы |
| Р. |
прадве́сніцы |
прадве́сніц |
| Д. |
прадве́сніцы |
прадве́сніцам |
| В. |
прадве́сніцу |
прадве́сніц |
| Т. |
прадве́сніцай
прадве́сніцаю |
прадве́сніцамі |
| М. |
прадве́сніцы |
прадве́сніцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прадве́сніца
‘прадмет; з'ява’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прадве́сніца |
прадве́сніцы |
| Р. |
прадве́сніцы |
прадве́сніц |
| Д. |
прадве́сніцы |
прадве́сніцам |
| В. |
прадве́сніцу |
прадве́сніцы |
| Т. |
прадве́сніцай
прадве́сніцаю |
прадве́сніцамі |
| М. |
прадве́сніцы |
прадве́сніцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прадве́сце
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прадве́сце |
прадве́сці |
| Р. |
прадве́сця |
прадве́сцяў |
| Д. |
прадве́сцю |
прадве́сцям |
| В. |
прадве́сце |
прадве́сці |
| Т. |
прадве́сцем |
прадве́сцямі |
| М. |
прадве́сці |
прадве́сцях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.