прагумо́ўванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прагумо́ўванне |
| Р. |
прагумо́ўвання |
| Д. |
прагумо́ўванню |
| В. |
прагумо́ўванне |
| Т. |
прагумо́ўваннем |
| М. |
прагумо́ўванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прагумо́ўвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прагумо́ўваецца |
прагумо́ўваюцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
прагумо́ўваўся |
прагумо́ўваліся |
| ж. |
прагумо́ўвалася |
| н. |
прагумо́ўвалася |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
прагумо́ўваючыся |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прагумо́ўваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прагумо́ўваю |
прагумо́ўваем |
| 2-я ас. |
прагумо́ўваеш |
прагумо́ўваеце |
| 3-я ас. |
прагумо́ўвае |
прагумо́ўваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
прагумо́ўваў |
прагумо́ўвалі |
| ж. |
прагумо́ўвала |
| н. |
прагумо́ўвала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
прагумо́ўвай |
прагумо́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
прагумо́ўваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прагундо́сіць
‘прамовіць у нос што-небудзь і без прамога дапаўнення’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прагундо́шу |
прагундо́сім |
| 2-я ас. |
прагундо́сіш |
прагундо́сіце |
| 3-я ас. |
прагундо́сіць |
прагундо́сяць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
прагундо́сіў |
прагундо́сілі |
| ж. |
прагундо́сіла |
| н. |
прагундо́сіла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
прагундо́сь |
прагундо́сьце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
прагундо́сіўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прагурча́ць
‘прабурчаць што-небудзь і без прамога дапаўнення’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прагурчу́ |
прагурчы́м |
| 2-я ас. |
прагурчы́ш |
прагурчыце́ |
| 3-я ас. |
прагурчы́ць |
прагурча́ць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
прагурча́ў |
прагурча́лі |
| ж. |
прагурча́ла |
| н. |
прагурча́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
прагурчы́ |
прагурчы́це |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
прагурча́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прагурчэ́ць
‘прабурчаць што-небудзь і без прамога дапаўнення’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прагурчу́ |
прагурчы́м |
| 2-я ас. |
прагурчы́ш |
прагурчыце́ |
| 3-я ас. |
прагурчы́ць |
прагурча́ць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
прагурчэ́ў |
прагурчэ́лі |
| ж. |
прагурчэ́ла |
| н. |
прагурчэ́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
прагурчы́ |
прагурчы́це |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
прагурчэ́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прагусці́
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прагуду́ |
прагудзё́м |
| 2-я ас. |
прагудзе́ш |
прагудзяце́ |
| 3-я ас. |
прагудзе́ |
прагуду́ць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
прагу́ў |
прагулі́ |
| ж. |
прагула́ |
| н. |
прагуло́ |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
прагудзі́ |
прагудзі́це |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
прагу́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прагу́тараны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прагу́тараны |
прагу́тараная |
прагу́таранае |
прагу́тараныя |
| Р. |
прагу́таранага |
прагу́таранай
прагу́таранае |
прагу́таранага |
прагу́тараных |
| Д. |
прагу́таранаму |
прагу́таранай |
прагу́таранаму |
прагу́тараным |
| В. |
прагу́тараны (неадуш.)
прагу́таранага (адуш.) |
прагу́тараную |
прагу́таранае |
прагу́тараныя (неадуш.)
прагу́тараных (адуш.) |
| Т. |
прагу́тараным |
прагу́таранай
прагу́таранаю |
прагу́тараным |
прагу́таранымі |
| М. |
прагу́тараным |
прагу́таранай |
прагу́тараным |
прагу́тараных |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
прагу́тараны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прагу́тараны |
прагу́тараная |
прагу́таранае |
прагу́тараныя |
| Р. |
прагу́таранага |
прагу́таранай
прагу́таранае |
прагу́таранага |
прагу́тараных |
| Д. |
прагу́таранаму |
прагу́таранай |
прагу́таранаму |
прагу́тараным |
| В. |
прагу́тараны (неадуш.)
прагу́таранага (адуш.) |
прагу́тараную |
прагу́таранае |
прагу́тараныя (неадуш.)
прагу́тараных (адуш.) |
| Т. |
прагу́тараным |
прагу́таранай
прагу́таранаю |
прагу́тараным |
прагу́таранымі |
| М. |
прагу́тараным |
прагу́таранай |
прагу́тараным |
прагу́тараных |
Кароткая форма: прагу́тарана.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.