Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вагкава́ты

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	вагкава́ты	вагкава́тая	вагкава́тае	вагкава́тыя
Р.	вагкава́тага	вагкава́тай вагкава́тае	вагкава́тага	вагкава́тых
Д.	вагкава́таму	вагкава́тай	вагкава́таму	вагкава́тым
В.	вагкава́ты (неадуш.) вагкава́тага (адуш.)	вагкава́тую	вагкава́тае	вагкава́тыя (неадуш.) вагкава́тых (адуш.)
Т.	вагкава́тым	вагкава́тай вагкава́таю	вагкава́тым	вагкава́тымі
М.	вагкава́тым	вагкава́тай	вагкава́тым	вагкава́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

ваглава́ты

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ваглава́ты	ваглава́тая	ваглава́тае	ваглава́тыя
Р.	ваглава́тага	ваглава́тай ваглава́тае	ваглава́тага	ваглава́тых
Д.	ваглава́таму	ваглава́тай	ваглава́таму	ваглава́тым
В.	ваглава́ты (неадуш.) ваглава́тага (адуш.)	ваглава́тую	ваглава́тае	ваглава́тыя (неадуш.) ваглава́тых (адуш.)
Т.	ваглава́тым	ваглава́тай ваглава́таю	ваглава́тым	ваглава́тымі
М.	ваглава́тым	ваглава́тай	ваглава́тым	ваглава́тых

Крыніцы: piskunou2012.

ва́гнераўскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ва́гнераўскі	ва́гнераўская	ва́гнераўскае	ва́гнераўскія
Р.	ва́гнераўскага	ва́гнераўскай ва́гнераўскае	ва́гнераўскага	ва́гнераўскіх
Д.	ва́гнераўскаму	ва́гнераўскай	ва́гнераўскаму	ва́гнераўскім
В.	ва́гнераўскі (неадуш.) ва́гнераўскага (адуш.)	ва́гнераўскую	ва́гнераўскае	ва́гнераўскія (неадуш.) ва́гнераўскіх (адуш.)
Т.	ва́гнераўскім	ва́гнераўскай ва́гнераўскаю	ва́гнераўскім	ва́гнераўскімі
М.	ва́гнераўскім	ва́гнераўскай	ва́гнераўскім	ва́гнераўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

ваго́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

вагонаабаро́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

вагонабудава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

вагонабудаўні́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

вагонабудаўні́чы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	вагонабудаўні́чы	вагонабудаўні́чая	вагонабудаўні́чае	вагонабудаўні́чыя
Р.	вагонабудаўні́чага	вагонабудаўні́чай вагонабудаўні́чае	вагонабудаўні́чага	вагонабудаўні́чых
Д.	вагонабудаўні́чаму	вагонабудаўні́чай	вагонабудаўні́чаму	вагонабудаўні́чым
В.	вагонабудаўні́чы (неадуш.) вагонабудаўні́чага (адуш.)	вагонабудаўні́чую	вагонабудаўні́чае	вагонабудаўні́чыя (неадуш.) вагонабудаўні́чых (адуш.)
Т.	вагонабудаўні́чым	вагонабудаўні́чай вагонабудаўні́чаю	вагонабудаўні́чым	вагонабудаўні́чымі
М.	вагонабудаўні́чым	вагонабудаўні́чай	вагонабудаўні́чым	вагонабудаўні́чых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

вагонаважа́ты

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

	адз.		мн.
	м.	ж.	-
Н.	вагонаважа́ты	вагонаважа́тая	вагонаважа́тыя
Р.	вагонаважа́тага	вагонаважа́тай	вагонаважа́тых
Д.	вагонаважа́таму	вагонаважа́тай	вагонаважа́тым
В.	вагонаважа́тага	вагонаважа́тую	вагонаважа́тых
Т.	вагонаважа́тым	вагонаважа́тай вагонаважа́таю	вагонаважа́тымі
М.	вагонаважа́тым	вагонаважа́тай	вагонаважа́тых

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

вагоназбо́рачны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	вагоназбо́рачны	вагоназбо́рачная	вагоназбо́рачнае	вагоназбо́рачныя
Р.	вагоназбо́рачнага	вагоназбо́рачнай вагоназбо́рачнае	вагоназбо́рачнага	вагоназбо́рачных
Д.	вагоназбо́рачнаму	вагоназбо́рачнай	вагоназбо́рачнаму	вагоназбо́рачным
В.	вагоназбо́рачны (неадуш.) вагоназбо́рачнага (адуш.)	вагоназбо́рачную	вагоназбо́рачнае	вагоназбо́рачныя (неадуш.) вагоназбо́рачных (адуш.)
Т.	вагоназбо́рачным	вагоназбо́рачнай вагоназбо́рачнаю	вагоназбо́рачным	вагоназбо́рачнымі
М.	вагоназбо́рачным	вагоназбо́рачнай	вагоназбо́рачным	вагоназбо́рачных

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum