Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прагу́льнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

	адз.	мн.
Н.	прагу́льнік	прагу́льнікі
Р.	прагу́льніка	прагу́льнікаў
Д.	прагу́льніку	прагу́льнікам
В.	прагу́льніка	прагу́льнікаў
Т.	прагу́льнікам	прагу́льнікамі
М.	прагу́льніку	прагу́льніках

Крыніцы: piskunou2012.

прагу́льніцтва

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

	адз.
Н.	прагу́льніцтва
Р.	прагу́льніцтва
Д.	прагу́льніцтву
В.	прагу́льніцтва
Т.	прагу́льніцтвам
М.	прагу́льніцтве

Крыніцы: piskunou2012.

прагу́льны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прагу́льны	прагу́льная	прагу́льнае	прагу́льныя
Р.	прагу́льнага	прагу́льнай прагу́льнае	прагу́льнага	прагу́льных
Д.	прагу́льнаму	прагу́льнай	прагу́льнаму	прагу́льным
В.	прагу́льны (неадуш.) прагу́льнага (адуш.)	прагу́льную	прагу́льнае	прагу́льныя (неадуш.) прагу́льных (адуш.)
Т.	прагу́льным	прагу́льнай прагу́льнаю	прагу́льным	прагу́льнымі
М.	прагу́льным	прагу́льнай	прагу́льным	прагу́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прагу́льны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прагу́льны	прагу́льная	прагу́льнае	прагу́льныя
Р.	прагу́льнага	прагу́льнай прагу́льнае	прагу́льнага	прагу́льных
Д.	прагу́льнаму	прагу́льнай	прагу́льнаму	прагу́льным
В.	прагу́льны (неадуш.) прагу́льнага (адуш.)	прагу́льную	прагу́льнае	прагу́льныя (неадуш.) прагу́льных (адуш.)
Т.	прагу́льным	прагу́льнай прагу́льнаю	прагу́льным	прагу́льнымі
М.	прагу́льным	прагу́льнай	прагу́льным	прагу́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прагульта́іць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
	адз.	мн.
1-я ас.	прагульта́ю	прагульта́ім
2-я ас.	прагульта́іш	прагульта́іце
3-я ас.	прагульта́іць	прагульта́яць
Прошлы час
м.	прагульта́іў	прагульта́ілі
ж.	прагульта́іла
н.	прагульта́іла
Загадны лад
2-я ас.	прагульта́й	прагульта́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час	прагульта́іўшы

Крыніцы: piskunou2012.

прагульта́йнічаць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
	адз.	мн.
1-я ас.	прагульта́йнічаю	прагульта́йнічаем
2-я ас.	прагульта́йнічаеш	прагульта́йнічаеце
3-я ас.	прагульта́йнічае	прагульта́йнічаюць
Прошлы час
м.	прагульта́йнічаў	прагульта́йнічалі
ж.	прагульта́йнічала
н.	прагульта́йнічала
Загадны лад
2-я ас.	прагульта́йнічай	прагульта́йнічайце
Дзеепрыслоўе
прош. час	прагульта́йнічаўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

прагультаява́ны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прагультаява́ны	прагультаява́ная	прагультаява́нае	прагультаява́ныя
Р.	прагультаява́нага	прагультаява́най прагультаява́нае	прагультаява́нага	прагультаява́ных
Д.	прагультаява́наму	прагультаява́най	прагультаява́наму	прагультаява́ным
В.	прагультаява́ны (неадуш.) прагультаява́нага (адуш.)	прагультаява́ную	прагультаява́нае	прагультаява́ныя (неадуш.) прагультаява́ных (адуш.)
Т.	прагультаява́ным	прагультаява́най прагультаява́наю	прагультаява́ным	прагультаява́нымі
М.	прагультаява́ным	прагультаява́най	прагультаява́ным	прагультаява́ных

Крыніцы: piskunou2012.

прагультаява́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прагультаява́ны	прагультаява́ная	прагультаява́нае	прагультаява́ныя
Р.	прагультаява́нага	прагультаява́най прагультаява́нае	прагультаява́нага	прагультаява́ных
Д.	прагультаява́наму	прагультаява́най	прагультаява́наму	прагультаява́ным
В.	прагультаява́ны (неадуш.) прагультаява́нага (адуш.)	прагультаява́ную	прагультаява́нае	прагультаява́ныя (неадуш.) прагультаява́ных (адуш.)
Т.	прагультаява́ным	прагультаява́най прагультаява́наю	прагультаява́ным	прагультаява́нымі
М.	прагультаява́ным	прагультаява́най	прагультаява́ным	прагультаява́ных

Крыніцы: piskunou2012.

прагультаява́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
	адз.	мн.
1-я ас.	прагультаю́ю	прагультаю́ем
2-я ас.	прагультаю́еш	прагультаю́еце
3-я ас.	прагультаю́е	прагультаю́юць
Прошлы час
м.	прагультаява́ў	прагультаява́лі
ж.	прагультаява́ла
н.	прагультаява́ла
Загадны лад
2-я ас.	прагультаю́й	прагультаю́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час	прагультаява́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

прагу́льшчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

	адз.	мн.
Н.	прагу́льшчык	прагу́льшчыкі
Р.	прагу́льшчыка	прагу́льшчыкаў
Д.	прагу́льшчыку	прагу́льшчыкам
В.	прагу́льшчыка	прагу́льшчыкаў
Т.	прагу́льшчыкам	прагу́льшчыкамі
М.	прагу́льшчыку	прагу́льшчыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Verbum

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)