падава́льшчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
падава́льшчыца |
падава́льшчыцы |
| Р. |
падава́льшчыцы |
падава́льшчыц |
| Д. |
падава́льшчыцы |
падава́льшчыцам |
| В. |
падава́льшчыцу |
падава́льшчыц |
| Т. |
падава́льшчыцай падава́льшчыцаю |
падава́льшчыцамі |
| М. |
падава́льшчыцы |
падава́льшчыцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
падава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
падава́нне |
| Р. |
падава́ння |
| Д. |
падава́нню |
| В. |
падава́нне |
| Т. |
падава́ннем |
| М. |
падава́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
падава́ннік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
падава́ннік |
падава́ннікі |
| Р. |
падава́нніка |
падава́ннікаў |
| Д. |
падава́нніку |
падава́ннікам |
| В. |
падава́нніка |
падава́ннікаў |
| Т. |
падава́ннікам |
падава́ннікамі |
| М. |
падава́нніку |
падава́нніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
падава́нніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
падава́нніца |
падава́нніцы |
| Р. |
падава́нніцы |
падава́нніц |
| Д. |
падава́нніцы |
падава́нніцам |
| В. |
падава́нніцу |
падава́нніц |
| Т. |
падава́нніцай падава́нніцаю |
падава́нніцамі |
| М. |
падава́нніцы |
падава́нніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
падава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
падава́ны |
падава́ная |
падава́нае |
падава́ныя |
| Р. |
падава́нага |
падава́най падава́нае |
падава́нага |
падава́ных |
| Д. |
падава́наму |
падава́най |
падава́наму |
падава́ным |
| В. |
падава́ны (неадуш.) падава́нага (адуш.) |
падава́ную |
падава́нае |
падава́ныя (неадуш.) падава́ных (адуш.) |
| Т. |
падава́ным |
падава́най падава́наю |
падава́ным |
падава́нымі |
| М. |
падава́ным |
падава́най |
падава́ным |
падава́ных |
Кароткая форма: падава́на.
Крыніцы:
piskunou2012.
падава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
падаю́ся |
падаё́мся |
| 2-я ас. |
падае́шся |
падаяце́ся |
| 3-я ас. |
падае́цца |
падаю́цца |
| Прошлы час |
| м. |
падава́ўся |
падава́ліся |
| ж. |
падава́лася |
| н. |
падава́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
падава́йся |
падава́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
падаючы́ся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
падава́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
падаю́ |
падаё́м |
| 2-я ас. |
падае́ш |
падаяце́ |
| 3-я ас. |
падае́ |
падаю́ць |
| Прошлы час |
| м. |
падава́ў |
падава́лі |
| ж. |
падава́ла |
| н. |
падава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
падава́й |
падава́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
падаючы́ |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
падаве́ц
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
падаве́ц |
падаўцы́ |
| Р. |
падаўца́ |
падаўцо́ў |
| Д. |
падаўцу́ |
падаўца́м |
| В. |
падаўца́ |
падаўцо́ў |
| Т. |
падаўцо́м |
падаўца́мі |
| М. |
падаўцу́ |
падаўца́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
падавіва́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
падавіва́ю |
падавіва́ем |
| 2-я ас. |
падавіва́еш |
падавіва́еце |
| 3-я ас. |
падавіва́е |
падавіва́юць |
| Прошлы час |
| м. |
падавіва́ў |
падавіва́лі |
| ж. |
падавіва́ла |
| н. |
падавіва́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
падавіва́й |
падавіва́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
падавіва́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.