Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

правасла́ўна-ўнія́цкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. правасла́ўна-ўнія́цкі правасла́ўна-ўнія́цкая правасла́ўна-ўнія́цкае правасла́ўна-ўнія́цкія
Р. правасла́ўна-ўнія́цкага правасла́ўна-ўнія́цкай
правасла́ўна-ўнія́цкае
правасла́ўна-ўнія́цкага правасла́ўна-ўнія́цкіх
Д. правасла́ўна-ўнія́цкаму правасла́ўна-ўнія́цкай правасла́ўна-ўнія́цкаму правасла́ўна-ўнія́цкім
В. правасла́ўна-ўнія́цкі (неадуш.)
правасла́ўна-ўнія́цкага (адуш.)
правасла́ўна-ўнія́цкую правасла́ўна-ўнія́цкае правасла́ўна-ўнія́цкія (неадуш.)
правасла́ўна-ўнія́цкіх (адуш.)
Т. правасла́ўна-ўнія́цкім правасла́ўна-ўнія́цкай
правасла́ўна-ўнія́цкаю
правасла́ўна-ўнія́цкім правасла́ўна-ўнія́цкімі
М. правасла́ўна-ўнія́цкім правасла́ўна-ўнія́цкай правасла́ўна-ўнія́цкім правасла́ўна-ўнія́цкіх

Крыніцы: piskunou2012.

правасла́ўна-хрысція́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. правасла́ўна-хрысція́нскі правасла́ўна-хрысція́нская правасла́ўна-хрысція́нскае правасла́ўна-хрысція́нскія
Р. правасла́ўна-хрысція́нскага правасла́ўна-хрысція́нскай
правасла́ўна-хрысція́нскае
правасла́ўна-хрысція́нскага правасла́ўна-хрысція́нскіх
Д. правасла́ўна-хрысція́нскаму правасла́ўна-хрысція́нскай правасла́ўна-хрысція́нскаму правасла́ўна-хрысція́нскім
В. правасла́ўна-хрысція́нскі (неадуш.)
правасла́ўна-хрысція́нскага (адуш.)
правасла́ўна-хрысція́нскую правасла́ўна-хрысція́нскае правасла́ўна-хрысція́нскія (неадуш.)
правасла́ўна-хрысція́нскіх (адуш.)
Т. правасла́ўна-хрысція́нскім правасла́ўна-хрысція́нскай
правасла́ўна-хрысція́нскаю
правасла́ўна-хрысція́нскім правасла́ўна-хрысція́нскімі
М. правасла́ўна-хрысція́нскім правасла́ўна-хрысція́нскай правасла́ўна-хрысція́нскім правасла́ўна-хрысція́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

правасла́ўны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. правасла́ўны правасла́ўная правасла́ўнае правасла́ўныя
Р. правасла́ўнага правасла́ўнай
правасла́ўнае
правасла́ўнага правасла́ўных
Д. правасла́ўнаму правасла́ўнай правасла́ўнаму правасла́ўным
В. правасла́ўны (неадуш.)
правасла́ўнага (адуш.)
правасла́ўную правасла́ўнае правасла́ўныя (неадуш.)
правасла́ўных (адуш.)
Т. правасла́ўным правасла́ўнай
правасла́ўнаю
правасла́ўным правасла́ўнымі
М. правасла́ўным правасла́ўнай правасла́ўным правасла́ўных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

правасла́ўны

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз. мн.
м. -
Н. правасла́ўны правасла́ўныя
Р. правасла́ўнага правасла́ўных
Д. правасла́ўнаму правасла́ўным
В. правасла́ўнага правасла́ўных
Т. правасла́ўным правасла́ўнымі
М. правасла́ўным правасла́ўных

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

правастры́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. правастру́ право́стрым
2-я ас. право́стрыш право́стрыце
3-я ас. право́стрыць право́страць
Прошлы час
м. правастры́ў правастры́лі
ж. правастры́ла
н. правастры́ла
Дзеепрыслоўе
прош. час правастры́ўшы

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

правасуб’е́ктнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. правасуб’е́ктнасць
Р. правасуб’е́ктнасці
Д. правасуб’е́ктнасці
В. правасуб’е́ктнасць
Т. правасуб’е́ктнасцю
М. правасуб’е́ктнасці

Крыніцы: piskunou2012.

правасуб’е́ктны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. правасуб’е́ктны правасуб’е́ктная правасуб’е́ктнае правасуб’е́ктныя
Р. правасуб’е́ктнага правасуб’е́ктнай
правасуб’е́ктнае
правасуб’е́ктнага правасуб’е́ктных
Д. правасуб’е́ктнаму правасуб’е́ктнай правасуб’е́ктнаму правасуб’е́ктным
В. правасуб’е́ктны (неадуш.)
правасуб’е́ктнага (адуш.)
правасуб’е́ктную правасуб’е́ктнае правасуб’е́ктныя (неадуш.)
правасуб’е́ктных (адуш.)
Т. правасуб’е́ктным правасуб’е́ктнай
правасуб’е́ктнаю
правасуб’е́ктным правасуб’е́ктнымі
М. правасуб’е́ктным правасуб’е́ктнай правасуб’е́ктным правасуб’е́ктных

Крыніцы: piskunou2012.

правасу́ддзе

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. правасу́ддзе
Р. правасу́ддзя
Д. правасу́ддзю
В. правасу́ддзе
Т. правасу́ддзем
М. правасу́ддзі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

правасу́днасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. правасу́днасць
Р. правасу́днасці
Д. правасу́днасці
В. правасу́днасць
Т. правасу́днасцю
М. правасу́днасці

Крыніцы: piskunou2012.

правасу́дны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. правасу́дны правасу́дная правасу́днае правасу́дныя
Р. правасу́днага правасу́днай
правасу́днае
правасу́днага правасу́дных
Д. правасу́днаму правасу́днай правасу́днаму правасу́дным
В. правасу́дны (неадуш.)
правасу́днага (адуш.)
правасу́дную правасу́днае правасу́дныя (неадуш.)
правасу́дных (адуш.)
Т. правасу́дным правасу́днай
правасу́днаю
правасу́дным правасу́днымі
М. правасу́дным правасу́днай правасу́дным правасу́дных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.