правапарушэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
правапарушэ́нне |
правапарушэ́нні |
| Р. |
правапарушэ́ння |
правапарушэ́нняў |
| Д. |
правапарушэ́нню |
правапарушэ́нням |
| В. |
правапарушэ́нне |
правапарушэ́нні |
| Т. |
правапарушэ́ннем |
правапарушэ́ннямі |
| М. |
правапарушэ́нні |
правапарушэ́ннях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
праваперае́мнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
праваперае́мнасць |
| Р. |
праваперае́мнасці |
| Д. |
праваперае́мнасці |
| В. |
праваперае́мнасць |
| Т. |
праваперае́мнасцю |
| М. |
праваперае́мнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
праваперае́мнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
праваперае́мнік |
праваперае́мнікі |
| Р. |
праваперае́мніка |
праваперае́мнікаў |
| Д. |
праваперае́мніку |
праваперае́мнікам |
| В. |
праваперае́мніка |
праваперае́мнікаў |
| Т. |
праваперае́мнікам |
праваперае́мнікамі |
| М. |
праваперае́мніку |
праваперае́мніках |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
праваперае́мніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
праваперае́мніца |
праваперае́мніцы |
| Р. |
праваперае́мніцы |
праваперае́мніц |
| Д. |
праваперае́мніцы |
праваперае́мніцам |
| В. |
праваперае́мніцу |
праваперае́мніц |
| Т. |
праваперае́мніцай праваперае́мніцаю |
праваперае́мніцамі |
| М. |
праваперае́мніцы |
праваперае́мніцах |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
праваперае́мства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
праваперае́мства |
| Р. |
праваперае́мства |
| Д. |
праваперае́мству |
| В. |
праваперае́мства |
| Т. |
праваперае́мствам |
| М. |
праваперае́мстве |
Крыніцы:
piskunou2012.
пра́вапіс
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пра́вапіс |
пра́вапісы |
| Р. |
пра́вапісу |
пра́вапісаў |
| Д. |
пра́вапісу |
пра́вапісам |
| В. |
пра́вапіс |
пра́вапісы |
| Т. |
пра́вапісам |
пра́вапісамі |
| М. |
пра́вапісе |
пра́вапісах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
правапі́сны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
правапі́сны |
правапі́сная |
правапі́снае |
правапі́сныя |
| Р. |
правапі́снага |
правапі́снай правапі́снае |
правапі́снага |
правапі́сных |
| Д. |
правапі́снаму |
правапі́снай |
правапі́снаму |
правапі́сным |
| В. |
правапі́сны (неадуш.) правапі́снага (адуш.) |
правапі́сную |
правапі́снае |
правапі́сныя (неадуш.) правапі́сных (адуш.) |
| Т. |
правапі́сным |
правапі́снай правапі́снаю |
правапі́сным |
правапі́снымі |
| М. |
правапі́сным |
правапі́снай |
правапі́сным |
правапі́сных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.