Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

канкурэнтаздо́льны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	канкурэнтаздо́льны	канкурэнтаздо́льная	канкурэнтаздо́льнае	канкурэнтаздо́льныя
Р.	канкурэнтаздо́льнага	канкурэнтаздо́льнай канкурэнтаздо́льнае	канкурэнтаздо́льнага	канкурэнтаздо́льных
Д.	канкурэнтаздо́льнаму	канкурэнтаздо́льнай	канкурэнтаздо́льнаму	канкурэнтаздо́льным
В.	канкурэнтаздо́льны (неадуш.) канкурэнтаздо́льнага (адуш.)	канкурэнтаздо́льную	канкурэнтаздо́льнае	канкурэнтаздо́льныя (неадуш.) канкурэнтаздо́льных (адуш.)
Т.	канкурэнтаздо́льным	канкурэнтаздо́льнай канкурэнтаздо́льнаю	канкурэнтаздо́льным	канкурэнтаздо́льнымі
М.	канкурэнтаздо́льным	канкурэнтаздо́льнай	канкурэнтаздо́льным	канкурэнтаздо́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

канкурэ́нтка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.	мн.
Н.	канкурэ́нтка	канкурэ́нткі
Р.	канкурэ́нткі	канкурэ́нтак
Д.	канкурэ́нтцы	канкурэ́нткам
В.	канкурэ́нтку	канкурэ́нтак
Т.	канкурэ́нткай канкурэ́нткаю	канкурэ́нткамі
М.	канкурэ́нтцы	канкурэ́нтках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

канкурэ́нтнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

	адз.
Н.	канкурэ́нтнасць
Р.	канкурэ́нтнасці
Д.	канкурэ́нтнасці
В.	канкурэ́нтнасць
Т.	канкурэ́нтнасцю
М.	канкурэ́нтнасці

Крыніцы: piskunou2012.

канкурэ́нтны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	канкурэ́нтны	канкурэ́нтная	канкурэ́нтнае	канкурэ́нтныя
Р.	канкурэ́нтнага	канкурэ́нтнай канкурэ́нтнае	канкурэ́нтнага	канкурэ́нтных
Д.	канкурэ́нтнаму	канкурэ́нтнай	канкурэ́нтнаму	канкурэ́нтным
В.	канкурэ́нтны (неадуш.) канкурэ́нтнага (адуш.)	канкурэ́нтную	канкурэ́нтнае	канкурэ́нтныя (неадуш.) канкурэ́нтных (адуш.)
Т.	канкурэ́нтным	канкурэ́нтнай канкурэ́нтнаю	канкурэ́нтным	канкурэ́нтнымі
М.	канкурэ́нтным	канкурэ́нтнай	канкурэ́нтным	канкурэ́нтных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

канкурэ́нцкі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	канкурэ́нцкі	канкурэ́нцкая	канкурэ́нцкае	канкурэ́нцкія
Р.	канкурэ́нцкага	канкурэ́нцкай канкурэ́нцкае	канкурэ́нцкага	канкурэ́нцкіх
Д.	канкурэ́нцкаму	канкурэ́нцкай	канкурэ́нцкаму	канкурэ́нцкім
В.	канкурэ́нцкі канкурэ́нцкага	канкурэ́нцкую	канкурэ́нцкае	канкурэ́нцкія канкурэ́нцкіх
Т.	канкурэ́нцкім	канкурэ́нцкай канкурэ́нцкаю	канкурэ́нцкім	канкурэ́нцкімі
М.	канкурэ́нцкім	канкурэ́нцкай	канкурэ́нцкім	канкурэ́нцкіх

Крыніцы: tsblm1996.

канкурэнцы́йны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	канкурэнцы́йны	канкурэнцы́йная	канкурэнцы́йнае	канкурэнцы́йныя
Р.	канкурэнцы́йнага	канкурэнцы́йнай канкурэнцы́йнае	канкурэнцы́йнага	канкурэнцы́йных
Д.	канкурэнцы́йнаму	канкурэнцы́йнай	канкурэнцы́йнаму	канкурэнцы́йным
В.	канкурэнцы́йны (неадуш.) канкурэнцы́йнага (адуш.)	канкурэнцы́йную	канкурэнцы́йнае	канкурэнцы́йныя (неадуш.) канкурэнцы́йных (адуш.)
Т.	канкурэнцы́йным	канкурэнцы́йнай канкурэнцы́йнаю	канкурэнцы́йным	канкурэнцы́йнымі
М.	канкурэнцы́йным	канкурэнцы́йнай	канкурэнцы́йным	канкурэнцы́йных

Крыніцы: piskunou2012.

канкурэнцы́йны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	канкурэнцы́йны	канкурэнцы́йная	канкурэнцы́йнае	канкурэнцы́йныя
Р.	канкурэнцы́йнага	канкурэнцы́йнай канкурэнцы́йнае	канкурэнцы́йнага	канкурэнцы́йных
Д.	канкурэнцы́йнаму	канкурэнцы́йнай	канкурэнцы́йнаму	канкурэнцы́йным
В.	канкурэнцы́йны (неадуш.) канкурэнцы́йнага (адуш.)	канкурэнцы́йную	канкурэнцы́йнае	канкурэнцы́йныя (неадуш.) канкурэнцы́йных (адуш.)
Т.	канкурэнцы́йным	канкурэнцы́йнай канкурэнцы́йнаю	канкурэнцы́йным	канкурэнцы́йнымі
М.	канкурэнцы́йным	канкурэнцы́йнай	канкурэнцы́йным	канкурэнцы́йных

Крыніцы: piskunou2012.

канкурэ́нцыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.
Н.	канкурэ́нцыя
Р.	канкурэ́нцыі
Д.	канкурэ́нцыі
В.	канкурэ́нцыю
Т.	канкурэ́нцыяй канкурэ́нцыяю
М.	канкурэ́нцыі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ка́нна

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.
Н.	ка́нна
Р.	ка́нны
Д.	ка́нне
В.	ка́нну
Т.	ка́ннай ка́ннаю
М.	ка́нне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

ка́ннавы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ка́ннавы	ка́ннавая	ка́ннавае	ка́ннавыя
Р.	ка́ннавага	ка́ннавай ка́ннавае	ка́ннавага	ка́ннавых
Д.	ка́ннаваму	ка́ннавай	ка́ннаваму	ка́ннавым
В.	ка́ннавы (неадуш.) ка́ннавага (адуш.)	ка́ннавую	ка́ннавае	ка́ннавыя (неадуш.) ка́ннавых (адуш.)
Т.	ка́ннавым	ка́ннавай ка́ннаваю	ка́ннавым	ка́ннавымі
М.	ка́ннавым	ка́ннавай	ка́ннавым	ка́ннавых

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)