праважда́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
праважда́юся |
праважда́емся |
| 2-я ас. |
праважда́ешся |
праважда́ецеся |
| 3-я ас. |
праважда́ецца |
праважда́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
праважда́ўся |
праважда́ліся |
| ж. |
праважда́лася |
| н. |
праважда́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
праважда́йся |
праважда́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
праважда́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
права́жыць
‘недаважыць што-небудзь, чаго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
права́жу |
права́жым |
| 2-я ас. |
права́жыш |
права́жыце |
| 3-я ас. |
права́жыць |
права́жаць |
| Прошлы час |
| м. |
права́жыў |
права́жылі |
| ж. |
права́жыла |
| н. |
права́жыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
права́ж |
права́жце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
права́жыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
праваздо́льнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
праваздо́льнасць |
| Р. |
праваздо́льнасці |
| Д. |
праваздо́льнасці |
| В. |
праваздо́льнасць |
| Т. |
праваздо́льнасцю |
| М. |
праваздо́льнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
праваздо́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
праваздо́льны |
праваздо́льная |
праваздо́льнае |
праваздо́льныя |
| Р. |
праваздо́льнага |
праваздо́льнай праваздо́льнае |
праваздо́льнага |
праваздо́льных |
| Д. |
праваздо́льнаму |
праваздо́льнай |
праваздо́льнаму |
праваздо́льным |
| В. |
праваздо́льны (неадуш.) праваздо́льнага (адуш.) |
праваздо́льную |
праваздо́льнае |
праваздо́льныя (неадуш.) праваздо́льных (адуш.) |
| Т. |
праваздо́льным |
праваздо́льнай праваздо́льнаю |
праваздо́льным |
праваздо́льнымі |
| М. |
праваздо́льным |
праваздо́льнай |
праваздо́льным |
праваздо́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
правазі́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
праважу́ся |
право́зімся |
| 2-я ас. |
право́зішся |
право́зіцеся |
| 3-я ас. |
право́зіцца |
право́зяцца |
| Прошлы час |
| м. |
правазі́ўся |
правазі́ліся |
| ж. |
правазі́лася |
| н. |
правазі́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
правазі́ся |
правазі́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
правазі́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
правазі́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
праважу́ |
право́зім |
| 2-я ас. |
право́зіш |
право́зіце |
| 3-я ас. |
право́зіць |
право́зяць |
| Прошлы час |
| м. |
правазі́ў |
правазі́лі |
| ж. |
правазі́ла |
| н. |
правазі́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
правазі́ |
правазі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
правазі́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
правазна́вец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
правазна́вец |
правазна́ўцы |
| Р. |
правазна́ўца |
правазна́ўцаў |
| Д. |
правазна́ўцу |
правазна́ўцам |
| В. |
правазна́ўца |
правазна́ўцаў |
| Т. |
правазна́ўцам |
правазна́ўцамі |
| М. |
правазна́ўцу |
правазна́ўцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
правазна́ўства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
правазна́ўства |
| Р. |
правазна́ўства |
| Д. |
правазна́ўству |
| В. |
правазна́ўства |
| Т. |
правазна́ўствам |
| М. |
правазна́ўстве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
правазна́ўца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
правазна́ўца |
правазна́ўцы |
| Р. |
правазна́ўцы |
правазна́ўцаў |
| Д. |
правазна́ўцу |
правазна́ўцам |
| В. |
правазна́ўцу |
правазна́ўцаў |
| Т. |
правазна́ўцам |
правазна́ўцамі |
| М. |
правазна́ўцу |
правазна́ўцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
правазна́ўчы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
правазна́ўчы |
правазна́ўчая |
правазна́ўчае |
правазна́ўчыя |
| Р. |
правазна́ўчага |
правазна́ўчай правазна́ўчае |
правазна́ўчага |
правазна́ўчых |
| Д. |
правазна́ўчаму |
правазна́ўчай |
правазна́ўчаму |
правазна́ўчым |
| В. |
правазна́ўчы (неадуш.) правазна́ўчага (адуш.) |
правазна́ўчую |
правазна́ўчае |
правазна́ўчыя (неадуш.) правазна́ўчых (адуш.) |
| Т. |
правазна́ўчым |
правазна́ўчай правазна́ўчаю |
правазна́ўчым |
правазна́ўчымі |
| М. |
правазна́ўчым |
правазна́ўчай |
правазна́ўчым |
правазна́ўчых |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.