бяздзе́ціць
‘рабіцца бяздзетным, страчваць дзяцей; пазбаўляць дзяцей каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
бяздзе́чу |
бяздзе́цім |
| 2-я ас. |
бяздзе́ціш |
бяздзе́ціце |
| 3-я ас. |
бяздзе́ціць |
бяздзе́цяць |
| Прошлы час |
| м. |
бяздзе́ціў |
бяздзе́цілі |
| ж. |
бяздзе́ціла |
| н. |
бяздзе́ціла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
бяздзе́ць |
бяздзе́цьце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
бяздзе́цячы |
Крыніцы:
piskunou2012.
бяздзе́янне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
бяздзе́янне |
| Р. |
бяздзе́яння |
| Д. |
бяздзе́янню |
| В. |
бяздзе́янне |
| Т. |
бяздзе́яннем |
| М. |
бяздзе́янні |
Крыніцы:
piskunou2012.
бяздно́ўе
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
бяздно́ўе |
| Р. |
бяздно́ўя |
| Д. |
бяздно́ўю |
| В. |
бяздно́ўе |
| Т. |
бяздно́ўем |
| М. |
бяздно́ўі |
Крыніцы:
piskunou2012.
бяздо́ваднасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
бяздо́ваднасць |
| Р. |
бяздо́ваднасці |
| Д. |
бяздо́ваднасці |
| В. |
бяздо́ваднасць |
| Т. |
бяздо́ваднасцю |
| М. |
бяздо́ваднасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
бяздо́глядна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| бяздо́глядна |
- |
- |
бяздо́глядны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
бяздо́глядны |
бяздо́глядная |
бяздо́гляднае |
бяздо́глядныя |
| Р. |
бяздо́гляднага |
бяздо́гляднай бяздо́гляднае |
бяздо́гляднага |
бяздо́глядных |
| Д. |
бяздо́гляднаму |
бяздо́гляднай |
бяздо́гляднаму |
бяздо́глядным |
| В. |
бяздо́глядны (неадуш.) бяздо́гляднага (адуш.) |
бяздо́глядную |
бяздо́гляднае |
бяздо́глядныя (неадуш.) бяздо́глядных (адуш.) |
| Т. |
бяздо́глядным |
бяздо́гляднай бяздо́гляднаю |
бяздо́глядным |
бяздо́гляднымі |
| М. |
бяздо́глядным |
бяздо́гляднай |
бяздо́глядным |
бяздо́глядных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.