Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абгеёжзіклнорсухцшыэюя’
абвгдеёжзійклмнпрстўфхцчшэюя

марфі́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. марфі́нны марфі́нная марфі́ннае марфі́нныя
Р. марфі́ннага марфі́ннай
марфі́ннае		 марфі́ннага марфі́нных
Д. марфі́ннаму марфі́ннай марфі́ннаму марфі́нным
В. марфі́нны (неадуш.)
марфі́ннага (адуш.)		 марфі́нную марфі́ннае марфі́нныя (неадуш.)
марфі́нных (адуш.)
Т. марфі́нным марфі́ннай
марфі́ннаю		 марфі́нным марфі́ннымі
М. марфі́нным марфі́ннай марфі́нным марфі́нных

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

марфло́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. марфло́т
Р. марфло́ту
Д. марфло́ту
В. марфло́т
Т. марфло́там
М. марфло́це

Крыніцы: piskunou2012.

марфо́лаг

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. марфо́лаг марфо́лагі
Р. марфо́лага марфо́лагаў
Д. марфо́лагу марфо́лагам
В. марфо́лага марфо́лагаў
Т. марфо́лагам марфо́лагамі
М. марфо́лагу марфо́лагах

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

марфо́лага-геаграфі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. марфо́лага-геаграфі́чны марфо́лага-геаграфі́чная марфо́лага-геаграфі́чнае марфо́лага-геаграфі́чныя
Р. марфо́лага-геаграфі́чнага марфо́лага-геаграфі́чнай
марфо́лага-геаграфі́чнае		 марфо́лага-геаграфі́чнага марфо́лага-геаграфі́чных
Д. марфо́лага-геаграфі́чнаму марфо́лага-геаграфі́чнай марфо́лага-геаграфі́чнаму марфо́лага-геаграфі́чным
В. марфо́лага-геаграфі́чны (неадуш.)
марфо́лага-геаграфі́чнага (адуш.)		 марфо́лага-геаграфі́чную марфо́лага-геаграфі́чнае марфо́лага-геаграфі́чныя (неадуш.)
марфо́лага-геаграфі́чных (адуш.)
Т. марфо́лага-геаграфі́чным марфо́лага-геаграфі́чнай
марфо́лага-геаграфі́чнаю		 марфо́лага-геаграфі́чным марфо́лага-геаграфі́чнымі
М. марфо́лага-геаграфі́чным марфо́лага-геаграфі́чнай марфо́лага-геаграфі́чным марфо́лага-геаграфі́чных

Крыніцы: piskunou2012.

марфо́лага-сінтаксі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. марфо́лага-сінтаксі́чны марфо́лага-сінтаксі́чная марфо́лага-сінтаксі́чнае марфо́лага-сінтаксі́чныя
Р. марфо́лага-сінтаксі́чнага марфо́лага-сінтаксі́чнай
марфо́лага-сінтаксі́чнае		 марфо́лага-сінтаксі́чнага марфо́лага-сінтаксі́чных
Д. марфо́лага-сінтаксі́чнаму марфо́лага-сінтаксі́чнай марфо́лага-сінтаксі́чнаму марфо́лага-сінтаксі́чным
В. марфо́лага-сінтаксі́чны (неадуш.)
марфо́лага-сінтаксі́чнага (адуш.)		 марфо́лага-сінтаксі́чную марфо́лага-сінтаксі́чнае марфо́лага-сінтаксі́чныя (неадуш.)
марфо́лага-сінтаксі́чных (адуш.)
Т. марфо́лага-сінтаксі́чным марфо́лага-сінтаксі́чнай
марфо́лага-сінтаксі́чнаю		 марфо́лага-сінтаксі́чным марфо́лага-сінтаксі́чнымі
М. марфо́лага-сінтаксі́чным марфо́лага-сінтаксі́чнай марфо́лага-сінтаксі́чным марфо́лага-сінтаксі́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Мархачо́ўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Мархачо́ўшчына
Р. Мархачо́ўшчыны
Д. Мархачо́ўшчыне
В. Мархачо́ўшчыну
Т. Мархачо́ўшчынай
Мархачо́ўшчынаю
М. Мархачо́ўшчыне

Мархле́ўск

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Мархле́ўск
Р. Мархле́ўска
Д. Мархле́ўску
В. Мархле́ўск
Т. Мархле́ўскам
М. Мархле́ўску

марху́р

‘казёл’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. марху́р марху́ры
Р. марху́ра марху́раў
Д. марху́ру марху́рам
В. марху́ра марху́раў
Т. марху́рам марху́рамі
М. марху́ры марху́рах

Крыніцы: piskunou2012.

Марцабалі́на

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Марцабалі́на
Р. Марцабалі́на
Д. Марцабалі́ну
В. Марцабалі́на
Т. Марцабалі́нам
М. Марцабалі́не

марцава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. марцава́нне
Р. марцава́ння
Д. марцава́нню
В. марцава́нне
Т. марцава́ннем
М. марцава́нні

Крыніцы: piskunou2012.